Dag vol bijzonderheden

De eerste aardbei van eigen tuin in 2010.
Errug lekker!





Een prachtige tekening van de andere kant van de wereld (Curacao). Het allerliefst zouden we haar zelf horen zeggen wat het allemaal voorstelt.







De tweede kamerverkiezingen waarvoor wij vandaag onze keus al bepaald hebben.



















Een bijeenkomst van de Vutters van UMCG-ambulancezorg. Een enorme teleurstelling als na twee jaar blijkt dat de geest al uit de fles is. Het was prachtig zomerweer en leuke bediening.
Vanmiddag kwamen 5 van de 16 oud- collega`s.

Al met al een bijzondere dag waarbij de tekening van Pascalle met kop en schouders uitsteekt boven de drie andere items.

Spargel zum sattessen

Je kunt hier geen krant openslaan of er staan tig advertenties in van restaurants die adverteren met:

`Spargel zum satt-essen`

oftewel onbeperkt asperges eten.

Nu eet ik bijna alles en asperges zijn erg lekker maar zo is er veel meer wat ik lekker vind.

Onbeperkt mosselen eten bijvoorbeeld. De nadruk ligt hier - bij mij althans - op het woordje onbeperkt, of zoals hier: zum satt-essen

Het liefst eet ik dan ook bij restaurants die een vermelding`onbeperkt`op de menukaart hebben staan.. Een variant die mij ook vrolijk maakt is bijvoorbeeld: T-bonesteak fur Manner ohne boden im Bauch, dat zijn T-bonesteaks > 500 gram.Prachtig.

Wat het spargelessen betreft: deze van de foto hebben we thuis opgegeten. Inmiddels ben ik een keer wezen spargelessen met leden van het Kirchenchor-Sustrum waar Janny lid van is maar zelf helaas verhinderd was. Vandaag hebben we samen spargel zum satt-essen gegeten in Heede en in Juni nog eenmaal met Manny und Lizzy, dat zijn een paar oudjes hier uit de straat.

Dan is het asperge-seizoen helaas alweer voorbij.

Maar ik maak mij niet ongerust. Hotelliers (heten die zo?) zoals de jongens van wijlen Gerrit - die van van der Valk - en anderen hebben tegen die tijd vast wel weer iets anders `onbeperkt` op de menukaart staan.

Dat vind ik een hele geruststelling. Ooit zijn we een keer met honger uit een indiaas restaurant gekomen waar we Tandoori Chicken/kip tandoori gegeten hadden. Achteraf bleek het een eendagskuiken te zijn geweest en zoiets werkt bij mij heel erg lang na.

Zaterdag, 1 mei 2010

De maand mei begint met het plaatsen van de `meiboom`meestal een jonge berk. Deze feestelijke gebeurtenis gaat gepaard met het innemen bier und schnapps. Verder staat de maand mei in het teken van Moeder Maria.

Terug van weggeweest.

Deze kabouters - die al jaren bij ons in detuin staan - waren al een paar dagen zoek.

Niemand wist waar ze waren gebleven.

Vanmorgen even naar Lathen geweest en bij thuiskomst.............


Helemaal aan de andere kant van het huis en helemaal in het nieuw stonden ze daar in het zonnetje te genieten.

Mop

Vandaag kleren gekocht bij mijn favoriete kledingwinkel in Ostrhauderfehn. Niet alleen in Friesland hebben de dorpjes rare namen. Hier kennen ze er ook wat van.

Een overdreven vriendelijke man hielp ons. De conclusie was dat het mij goed gaat in Duitsland. Van maat 28 (een buikmaat) was ik aangekomen bij maat 29. Bij deze firma kan ik nog wel even vooruit. Ze hebben daar kleding tot zesmaal XL. Dat ziet er dan zo uit: XXXXXXL. Zelfs de prijskaartjes zijn aangepast.

Na goed een half uur vertrokken we met 2 broeken, 2 spencers (of hoe die dingen maar heten) en een pyama maat 92.

Deze actie werd ondernomen in het kader van de reis naar Dresden.

Nu komt dan eindelijk de mop.

Ken je die mop van dat koor dat naar Dresden ging?

Ze gingen niet............

Een uur geleden gehoord op de maandagse repetietie-avond.

Fietstocht

Bij prachtig zomerweer een fietstocht gemaakt van 22 km.

Over die afstand heb ik de plaats van twee gevangenkampen gezien en een kerkhof waar tussen de 2000 en 4000 russiche krijgsgevangenen begraven liggen in een massagraf.

Langs de grens met Nederland en Belgie zijn er 15 van zulke kampen geweest
Van kamp 5 (Neusustrum) is dit bord en drie gedenkstenen plus een vijver -ooit gegraven door gevangenen - over. Als je daar in zo`n prachtige omgeving op een bankje gaat zitten kun je er geen voorstelling van maken hoeveel ellende hier geweest moet zijn.







Van kamp Oberlangen is alleen dit bord en een gedenksteen over.












De tekst op het bord bij deze oorlogsbegraafplaats spreekt voor zich. Verder zijn er nog een gedenkteken en enkele grafstenen zonder namen te vinden.

Flessenpost

Een poosje geleden werd er op een web-log van mijn dierbare schoonzus een stukje geschreven, met als titel: Man en Paard.

Op de bijgaande foto zag je een man in een sulky met een paard ervoor die op het strand liep. Tot zover klopte het nog. Verscheidene mensen voelden zich toch geroepen om te reageren en wat er toen allemaal voor onzin werd geschreven, grenst aan ongelofelijke. Ik noem er een paar:

*A- De sulky was voorzien van luchtbanden om te blijven drijven.!

*B- De sulky kon nu ingezet worden als `reddingsboot`!

*C- De man was TNT-medewerker -ex-PTT- en ging dagelijks langs het strand post ophalen!

* D-De man was bezig de paarden zwemles te geven!

*F- De Titanic is vergaan voor de kust van Egmond!

*G- In het Oosten - daarmee werd Duitsland bedoeld - heeft men geen ervaring met Flessenpost.

Ik ben heel erg blij dat ik uiteindelijk toch iemand op een foutje heb kunnen betrappen. Mensen vergeten vaak dat de Noordzee helemaal droog zou staan als wij hier in de Heimat niet zulke geweldige rivieren zouden hebben, die zorgen dat de Noordzee altijd voorzien is van water. En ja, in zo`n rivier wordt ook wel eens een flessenpost gegooid, zie bijgaand krantenartikel.

Dus opmerking G kan als eerste gescrapt worden.

Als er mensen zijn die een vertaling van het krantenartikel willen, kunnen terecht bij de Duitse Ambassade van hun woonland. Eventueel zou ik dat ook nog willen doen

(Up-date)

Het moet niet gekker worden, iemand die iedere week in Duitsland komt vraagt nota bene om een vertaling.

Het duurt even - ik heb ook nog andere dingen te doen als huisman - maar binnen 24 uur volgt de vertaling van het krantenartikel

De schrijver en de vinder van een 23 jaar oude flessenpost hebben zich sinds kort kennen geleerd. Marko Bode (34 jr) uit Lutter in Thuringen bezocht dit weekend Youri Markauer (9jr) uit Gottingen. Samen hebben ze afgelopen weekend de plaats bezocht waar Youri de flessenpost afgelopen maart uit de river de Leine had gevist. De vondst had veel media aandacht gekregen.

De inmiddels vergeelde en moeilijk leesbare brief, die hij als elfjarige verzonden had, had hij direkt weer herkend. Bode wil verder ook contact houden met Youri en een nieuw bezoek staat al gepland. Dan laat ik Youri zien waar ik de flessenpost toen in het water gegooid heb, zegt Bode.

Toen Bode de flessenpost met het bericht in januari 1987 in het water van de `Lutter`wierp, bestond de DDR(Oost-Duitsland) nog. Bode had toen 5 flessen met korte briefjes in de beek geworpen. Lutter in Thuringen en Gottingen in Zuid-Niedersachsen liggen ongeveer 40 km van elkaar

Volle maan

`s Avonds rond 22.00 uur begint onze `Tyger` te miauwen.

Dan trekken wij onze jassen aan en lopen we samen ons rondje-dorp.

Weer bij huis gekomen beslist meneer of hij buiten wil blijven of in huis gaat slapen.

De hond heeft een baas en een kat personeel.

Daar moest ik aan denken toen we gisteravond bij volle maan ons rondje liepen.


En eerlijk, het lijkt er aardig op.

Whatever (is dit engels?) het is in ieder geval gezond voor zijn personeel.

Wahn

Een kerkhof, meer is er niet overgebleven van het dorpje Wahn. De laatste persoon werd in 1942 begraven.

De ongeveer 1000 inwoners moesten naar elders verhuizen en hun dorp verdween in opdracht van een oostenrijkse schilder, dhr. A.H te B.

Hij vond het nodig er een oefenterrein van te maken voor zijn favoriete spel: oorlogje voeren.

Een groep bewoners verhuisde ruim 10 km. naar het buitengebied van Lathen en dat heet nu Lathen-Wahn.

De rest van de mensen heeft zich verspreid over heel Duitsland.

Eens per jaar komen de nazaten ter nagedachtenis bij elkaar.

Je kunt overigens wel zien dat de graven voor een groot deel nog onderhouden worden

Bio-koe

Deze fokker van Calloway koeien in Peheim -z ie onderste foto - had weer een koe laten slachten. Deze koeien leven drie jaar op een stuk grond van tien hectare met gras en bomen. Ze worden alleen bijgevoerd met hooi en nadien geslacht.

Het vlees wordt verkocht en er is veel animo van mensen die goed vlees willen eten.

De koeien zijn eigendom van zwager Heinz - van vriend Heinz - en zodoende komen wij aan het vlees.

Oftewel: je bent wie je kent. Een gevleugelde uitspraak van een familielid.

We zijn zeer benieuwd hoe het vlees smaakt. De ontvangst met Kaffee und Kuchen alsmede het bier smaakte naar meer.

Broek

Vanaf 13 mei gaan we met ons koor een paar dagen naar Dresden. Voor die tijd wil ik nog een nieuwe broek kopen. Naar mijn idee kan dat nog op 12 mei maar daar is mijn eigen styliste het weer niet mee eens en gaat dan niet mee. Nu zag ik op de open dag in de Isala-klinieken nog een modelletje wat volgens mij erg slank afkleedt. Het probleem is dat de `kleermaker`van het ziekenhuis alleen op afspraak werkt en zijn agenda tot na de zomervakantie al volgeboekt is.

Open dag Isala ziekenhuis afd. Radiologie

Alleen voor familie van medewerkers afdeling radiologie was deze open dag.

Zeer interessant om te zien wat er allemaal mogelijk is. Bijvoorbeeld:de plaat die je onder je rug geschoven werd voor een foto is verleden tijd. Tegenwoordig geen gesjouw meer want de beelden worden opgeslagen en zijn direkt te zien op een computerscherm.

De apparatuur wordt steeds kleiner en je ziet steeds meer beeldschermen op de afdelingen.

De onderzoeken en interventies via de lies-slagader waren ook hoog interessant maar werden niet door alle aanwezigen gewaardeerd. Het zinnetje: ik ga nog liever dood, blijft door mijn hoofd spoken.

Dochter Isis kan zich aanmelden voor het programma: zo moeder, zo dochter.

De kleurrijke persoon op de brancard werd gelijk geruststellend toegesproken en toen ze in de gaten kreeg dat de bruine meneer geen pols meer had werd gelijk actie ondernomen.

Binnen no-time lag hij op de grond en wilde ze beginnen te reanimeren.

Ze zal nog even moeten wachten voor ze daar aan het werk kan. Tegen de tijd dat de bouw-perikelen daar voorbij zijn - nu zijn het nog enorme bouwputten - kan ze daar denk ik zo aan de slag.

Boontje komt om zijn loontje

Vroeger kregen wij een maal per jaar slagroom. Dat was tijdens de Kerst of Pasen, precies weet ik dat niet meer.

Wel weet ik dat zeker de helft van ons gezin van 8 personen meehielp de slagroom te kloppen.

Dat gebeurde met een eenvoudige garde en dat duurde nogal even .Tegenwoordig met een mixer van 3000? toeren is dat ca.3 minuten.

Een mixer heeft 2 garden en een rekensommetje levert dan het volgende resultaat op: 2 x 3 x 3000 = 18.000. Met zijn allen gezellig om de tafel - voor die 18.000 toeren - en als je moe werd ging de kom slagroom naar de volgende. Elkaar angstvallig in de gaten houdend of je niet even snel met je vinger door de schaal ging voor een lik slagroom. En dat vond ik dan weer jammer.

Het bekertje slagroom stond al voor Pasen 2010 in de koelkast en was al een dag over de uiterste gebruiksdatum. Met andere woorden, die moest gegeten worden. Het was al `s avonds rond de klok van tien toen ik daar achter kwam. Toevallig omdat ik even wilde kijken of het lampje in de koelkast het nog deed. De mixer gepakt en de slagroom geklopt en na drie minuten kon het feest beginnen. Alleen ik was weer de enige die zich hiervoor opofferde, Janny had geen trek.

Weet wat je doet want je krijgt vast zuurbrand, waarschuwde zij me nog.

Brandend maagzuur, ik had er wel eens van gehoord. Dat kon mij niet weerhouden om de schaal nadien helemaal schoonleeg op het aanrecht te zetten.

Inmiddels weet ik ook wat brandend maagzuur is...........

Nieuw blog

Ben nieuw blog begonnen:

www. emsland-life-foto-van-de-dag.blogspot.com.

Dan kan het gebeuren dat een verhaaltje op het verkeerde blog komt en dat is gebeurd.

weet alleen niet hoe ik dat op het goede blog moet krijgen

voor tips houd ik mij aanbevolen.

Bienenstich-Bijensteek

Dat heb ik nu weer...........

In Duitsland eten ze Bienenstich, vrij vertaald is dat bijensteek maar hier beter bekend als

gebak met amandelstukjes, boter en suiker en een vulling van pudding.

Prachtig eten, mooi van formaat - meestal worden er 4 stukjes van gesneden , bij ons niet - en honingzoet.



Gisteren was ik in de tuin bezig blad op te ruimen dat ik nog steeds had laten liggen voor de familie egel. Tot 6 keer ben ik met een volle zak met bladeren naar de bos gefietst maar helaas geen egel gezien.

Wel een wesp, met ochtendhumeur, die mij iets eerder zag dan ik hem. Dat hij niet blij dat ik hem wakker maakte liet hij merken door middel van, jawel een Bienenstich en vloog vervolgens weg.



De eerste bijensteek dit jaar en ik hoop dat er nog vele zullen volgen.

Dan wel graag de duitse variant.

Umtausch-Ruiling

`s -Avonds vroeg 5 giechelende meiden -type bakvis* - aan de deur, allemaal met een ei in de hand.
De bedoeling is dat er geruild gaat worden en ze dan verder gaan het hele dorp door. Op die manier zijn we een keer aan een speelgoed-kinderwagen gekomen. Het ei is het begin.
Janny gaf aan een van de meiden iets van glaswerk mee. Oorspronkelijk hadden we twee van die dingen waar een waxine-lichtje in kan. Een was er gesneuveld en de andere werd dus meegegeven. Daarmee gaan ze naar de buren en ruilen het glaswerk weer voor iets anders, meestal met meer waarde.
Het ei dat we er voor terug kregen was een gewoon kippe-ei. Het was dus een economisch onverantwoorde ruiling.
Onlangs kregen we een foto uit Curacao met daarop kleindochter Pascalle die boven op een struisvogelei stond tijdens een bezoekje met haar peuterklas aan een struisvogelfarm.
Kijk, dan praat je over een ei.
Voor de meiden is het puur ontspanning en dat gunnen we hun best want zoveel valt er niet te beleven in ons dorp.

*Bakvis - spottende benaming voor meisjes van 14-17 jaar. De naam is afkomstig uit de visserij. De te kleine vis wordt in een bak gedaan om overboord gezet te worden. Bakvis is dus jonge vis.

Favoriet

Onze `Tyger`had naast zijn riante buitenverblijf -het tuinhuisje - nog 2 plaatsen waar hij kon uitrusten van de jacht op voornamelijk muizen.

Deze tafel staat aan de `zonkant`van ons huis, bovendien hebben we vloerverwarming.
De ideale plek voor onze `Tyger`, die terwijl hij daar lag, de vogels buiten kon observeren.
Zijn meest populaire hobby.

Zo af en toe komt er een staart vanonder het tafelkleed die driftig begint te zwaaien als een vogel te dicht bij het raam komt.

Als goede tweede slaapplaats lag er op de zolder boven de verwarmingsbuis een royaal bed, type lits jumaux, eigenlijk bedoeld voor een hond.

Sinds kort heeft `meneer` daar een derde slaapplaats bij gecreeerd. Een niet meer ingebruik zijnde kinderwagen, type `mercedes`.

Wat slaapuren betreft, momenteel -met stip - zijn meest favoriete slaapplaats.

Puzzelen

Puzzelen is nooit mijn sterkste kant geweest.
Het leven is zo al moeilijk genoeg waarom zou je het jezelf dan moeilijk gaan maken
met bijvoorbeeld legpuzzels
Alhoewel, legpuzzels tot 20 stukjes leveren net nog geen probleem op.
Ooit hadden we een legpuzzel van 1000 (of was het 5000 stukjes) en mijn bijdrage daaraan waren 3 stukjes, na heel veel gepuzzel.

Het tuinseizoen is weer aangebroken en een van de eerste dingen is dan het bouwen van een kas
Andere jaren had ik geluk dat zo`n kas - van een bekend levensmiddelenbedrijf - na een jaar rijp was voor de kliko.
Vorig jaar had mijn kas het tuinseizoen zo goed overleefd dat weggooien zonde was.

De hele lange winter lag het droog opgeslagen in mijn tuinhuisje en nu zou het gebeuren.

Er ontbrak maar een ding: de beschrijving.

Ik had het kunnen weten. Heel enthousiast ben ik begonnen en werkelijk het ging als de brandweer. Binnen 2 uur stond mijn kas op de plaats.

Het bijzondere was dat ik vorig jaar:1) in mijn kas rechtop staan kon; nu dus niet meer. 2)ik niets overhield; nu dus wel

Dit alles past dan toch weer naadloos in mijn plan om wat minder groente en wat meer vruchtbommen en bessenstruiken te planten.

Zo is iedereen weer tevreden.

Avond

enig idee wat 2 wasmachines met avond te maken hebben?

reageer!!!

het is nu te mooi weer om te bloggen. ik ga de tuin in.
**************************************************

Avond. Lennaert Nijgh/Boudewijn de Groot .

Nu hoef je nooit je jas meer uit te trekken

En te hopen dat het licht het doet.

Laat buiten de stormwind nu maar razen in het donker

Want binnen is het warm en licht en goed.

Hand in hand naar buiten kijkend waar de regen valt

Ik zie het vuur van hoop en twijfel in je ogen

En ik ken je diepste angst

Want je kunt niets zeker weten en alles gaat voorbij

Maar ik geloof, ik geloof, ik geloof, ik geloof in jou en mij

En als je smorgens opstaat ben ik bij je

En misschien heb ik al thee gezet

En als de zon schijnt buiten gaan we lopen door de duinen

En als het regent gaan we weer terug in bed

Uren langzaam wakker worden, zwevend door de tijd

Ik zie het licht door de gordijnen

En ik weet, `t verleden geeft geen zekerheid

Ik doe de lichten uit en de kamer wordt nu donker

een straatlantaarn buiten geeft wat licht

en de dingen in de kamer worden vrienden die gaan slapen

de stoelen staan te wachten op `t ontbijt

en morgen word ik wakker met de geur van brood en honing

De glans van gouden zonlicht in jouw haar

En de dingen in de kamer, ik zeg ze welterusten

Vanavond gaan we slapen en morgen zien we wel

Maar de dingen in de kamer zouden levenloze dingen zijn

zonder jou

En je kunt niets zeker weten en alles gaat voorbij

Maar ik geloof, ik geloof, ik geloof, ik geloof, ik geloof in jou en mij.

Hoewel ik meen te denken dat dit prachtige lied over iets veel belangrijkers gaat, hebben zinnetjes als: de stoelen staan te wachten op `t ontbijt, etc. mij altijd getroffen.

Daarom: oude wasmachine bedankt.

Ruim 13 jaar heb je al onze vuile kleren prachtig schoon gewassen. Geen enkele dag heb je verzuimd. Nooit ben je een dag `ziek`geweest. Tot afgelopen maandag. Opeens was het over en uit.

De gedachte om weer ouderwets met een mand kleren naar de rivier te gaan - een zijtak van de Ems stroomt hier op 4 km - en daar de was te doen, deed ons besluiten om gelijk maar een nieuwe te kopen.

Ik heb nog even met de gedachte rondgelopen om onze Zanussi - uit respect -in de tuin te begraven. Uiteindelijk is hij toch meegenomen door de leverancier. Als ik zo`n wasmachine-techneut was zou ik zeker proberen zo`n apparaat weer aan de praat te krijgen. Heel misschien staat hij dus nu wel weer ergens zijn programmaatjes te draaien.

Tea-time Nolde

Onze zoektocht naar een nieuw koffieservies begon maandag in een druilerig Leer.
Bij een grote zaak die ons aanbevolen was door een duitse kennis vonden we niet wat we zochten.

Inmiddels heb ik al wel begrepen dat het uitkiezen van een servies heel persoonlijk is. Wat de een prachtig vindt vindt de ander drie keer niks.
Dat het ene kopje met bloemetjes toch weer anders is als het andere is ook al niet nieuw meer voor mij.

Inmiddels ben ik bijna zelf een specialist. Namen als Royal Albert en Dunoon hebben voor mij geen geheimen meer.

Dinsdag ging onze zoektocht verder in Groningen. Als een zaak in de stoeldraaierstraat -waar we ooit een kompleet servies gekocht hadden als huwelijksgeschenk - ons niet verder kon helpen dan pas werd het echt moeilijk.



We hadden het kunnen weten `Stoel`draaierstraat en `serviezen`is geen ideale combinatie.
Gelukkig was het weer iets verbeterd met af en toe een buitje.


Donderdag waren we in Nolde, vlakbij Zuidwolde. Heh, dat rijmt. Misschien ooit nog toe te passen in een sinterklaasgedicht. (dit is een intern familie grapje)
Jaren geleden hebben we daar een theeservies gekocht en later langzaam uitgebreid doormiddel van verjaardagskadootjes.

De bedoeling is dat dit theeservies nu uitgebreid gaat worden met een koffieservies met alle bijkomende ditjes en datjes.

Het weer was inmiddels omgeslagen, het was droog en zonnig, de eerste echte voorjaarsdag.

Tea-time - zoals het theehuis heet - waar we voor jaren regelmatig te gast waren was weer gezellig als vanouds