Kukelekuuh..........

"Hoi Johan, wil jij vier kippen en een haan voor mij verkopen dan krijg je van mij een haan die je kan slachten voor de soep, ik kom die haan gelijk wel even brengen"
Zo begon meteen het gesprek van buurvrouw Aly toen ik de voordeur opendeed.
Wil je er eerst niet even inkomen dan drinken we een kop koffie en praten dan verder.

Ik kreeg een verhaal te horen over haar kippen bestand. Er was een broedse kip met eieren, die werden kapotgepikt. Hoe het precies zat weet ik nu nog niet maar de oplossing was om een haan te slachten, vier kippen en een haan te verkopen. Daarna komen er weer andere kippen.

De kippen en een haan stonden even later te koop op marktplaats en vervolgens moest er nog gepraat worden over de te slachten haan.
Haar pluimvee wordt ook wel geslacht door iemand anders in het dorp maar dan moest ze daar nog heen om te overleggen. Ergo, die haan werd geslacht.

We, mijn broer en ik, kregen een voilere van onze oudste broer waar we kuikens hielden. Kuikens worden vanzelf kippen en het leuke van deze kippen was dat ze vlogen.
Ze vlogen zo bij de buren op dak en er was veel overredingskracht voor nodig om ze dan weer in het hok te krijgen. Vooral lastig als dit smorgens voor schooltijd gebeurde. De kippen zaten smiddags wel weer in het hok maar de buren waren er niet blij mee. Moeders had de oplossing: "Waarom slachten jullie er niet een paar". Whow, mogen wij die kippen zelf slachten?
Dat mocht en binnen een week waren de kippen weg. Ook ouders zijn soms erg slim. De rust in de buurt keerde terug, iedereen blij. Dit verhaal speelde zich af toen ik ca. 12 jaar was.

Later, veel later hadden we een buurman die jager was. Soms kregen we een fazant, een andere keer een zak vol houtduiven. Die moesten worden geslacht. Onze twee jongens hielpen daarbij. Een heel enthousiast en de ander iets minder. Ze kunnen het zich vast nog herinneren.

Vandaag heb ik een haan geslacht en er ligt ca.2 kg. vlees in de vriezer.
Ruim een uur ben ik bezig geweest inclusief het opruimen en afwassen.
Persoonlijk maak ik liever jam van aardbeien, rode en zwarte bessen. Inmiddels staat de teller op ruim 50 potjes jam.

Marianne

Dat ook artiesten het niet zo breed meer hebben was bekend.
Het downloaden van internet heeft voor een flinke deuk in het inkomen gezorgd.

Zo mag het bekend zijn dat onze Jannes - jawel, hij komt uit Noordscheschut en valt onder de gemeente van mijn vorige woonplaats - een bedrijf heeft waar hij met zijn zonen stacaravans/chalets maakt. De optredens zijn toch meestal in de weekends dus kan er naar hartelust getimmerd worden op de overige dagen.



Wij werden een dezer dagen blij verrast met een barbeque. Een zeer handzaam model voor de twee personen die hier thuis zijn.
Een echte Weber werd er nog bij gezegd door een kenner die zelfs een BBQ-bijbel in zijn boekenkast heeft staan.

Wij stonden versteld van dit degelijke model waar Marianne zo 10 jaar garantie op durft te geven. Een kwalitatief hoogstandje van techniek.

Wij krijgen nog een keer onderricht in het omgaan met dit wonder van techniek.
We hoeven alleen maar te zorgen voor vlees (en drankjes en hapjes).

Omdat het zo`n compact model is heeft Marianne de naam Go-anywhere bedacht.

Ik ben niet zo goed in talen maar ik gok dat daarmee bedoeld wordt dat je deze BBQ zo onder de arm mee kunt nemen om `ergens` te gaan bbq-en.

Vandaar de aanbieding aan mijn trouwe lezers om mij uit te nodigen met mijn Weber BBQ dan laat ik jullie daarvan genieten.
Het zou dan prettig zijn als jullie voor vlees/hapjes en drankjes zorgen. Graag in de maanden juli en augustus.

Oeps

Zwager Rob had naar ons idee wel een attentie verdiend. Weken was hij bezig geweest voor de familie. Dat kostte veel tijd en misschien ook wel wat nachtrust dus werd er ernstig nagedacht waar we hem een plezier mee konden doen.

Het werd een flesje VSOP, een cognac van niet recente datum van een bekend merk.
Dan ook nog eens verpakt in een mooie doos.
Leuk om te geven.

Vorige week waren ze bij ons op bezoek dus een goede gelegenheid om te geven.

Blij verrast werd de doos geopend en ziedaar: een mooie fles met halskraag.

Dat was even schrikken en er was wat uit te leggen.

De kassabon die ik in mijn portemonaie had hoefde ik niet te laten zien, een zaak van vertrouwen.

Blijft de vraag waarom ze een beveiliging op zo`n fles aanbrengen en vervolgens iemand zo de winkel uit laten lopen.

Gelukkig hadden we een goede knijptang bij de hand.

We hopen nu maar dat hij er van genieten kan want dat was de bedoeling.

Asielzoeker

` PLOK`, hoorde ik. Een plok met hoofdletters. Dat is bepaald geen kolibrie bedacht ik mij. Die zie je hier eigenlijk ook niet zo overdreven vaak.

Zo af en toe vliegt er een vogeltje tegen onze grote ramen van de woonkamer.
Meestal vliegt het gewoon verder, een enkele keer blijft het even versuft liggen om daarna weg te vliegen en soms neemt Tyger, de poes de verzorging over. Dat loopt dan meestal niet goed af. Behalve vorige week toen ik onze poes betrapte met een levend vogeltje in zijn bek. Die vloog de andere dag fluitent zijn tijdelijke onderdak uit.

Toen ik vanmiddag ging kijken - ik zat achter mijn computer in een kamer die het verst verwijderd is van de woonkamer - stond poes al bij het slachtoffer zich af te vragen hoe deze smaken zou.
Zover is het niet gekomen want toen had ik het vogeltje al opgepakt.



Een jonge specht deze keer, vandaar de harde `plok`. Het vogeltje was nogal druk en dat vond ik een goed teken. Opeens zag ik tussen de veertjes een vlieg, en nog een. Ik geloof in totaal wel twintig vliegjes heb ik doodgeknepen. Geen gewone vliegen maar deze waren wat smaller en de vleugels waren mat. Heel irritante vliegjes.

De afgelopen week hadden we 2 spechten in onze tuin, die af en aan vlogen naar de mezenbollen. Ook een nest wisten we bij ons vlak in de buurt. Deze jonge specht was dus al uitgevlogen. Gelukkig weet ik nu dat een mezenbol verantwoorde voeding is voor onze asielzoeker.
We gaan ons best doen om het diertje weer op te kalefateren.