Julien (1)

Het zal niemand zijn ontgaan dat er verkiezingen zijn. Na een jaar amerikaanse verkiezingen denk je en nu even rust. Mooi niet. De verkiezingen van de waterschappen komen eraan. De zin daarvan ontbreekt mij en ik denk velen met mij. Maar met kreten als: U BEPAALT hoe Nederland leeft met water, en Je hebt geen recht van spreken als je niet stemt, proberen de waterschappen ons te laten stemmen. Waarop eigenlijk?
Hoe belangrijk dat voor ons is om te stemmen? Hoe krijgen we mensen naar de stembus? De waterschappen gaan ver, erg ver. Een voorbeeld: De kleine Julien , bijna 2 jaar oud,krijgt een uitnodiging om met pappie en mammie eens te komen kijken bij het waterschapsgebouw. Prachtige, kollosale gebouwen, betaald door jou en mij. Paps en mams lezen de folder en zien daar dat er ook een kleurwedstrijd en een ballonwedstrijd zijn. Dat mag de kleine Julien natuurlijk niet missen.
Vrolijk gaan ze op weg en kijk daar... kleine Julien krijgt werkelijk een ballon in zijn handjes gedrukt, maar..............................moet die ballon, dat kadootje, ook weer loslaten. En kijk zijn prachtige ballon lost op in de lucht*. Kleine Julien begint te huilen want dit snapt hij niet. Gezien zijn leeftijd niet verwonderlijk. Daarvoor hoef je geen pedagoog te zijn. Dat er onderaan die ballon een label hangt met zijn voor- en achternaam, adres, leeftijd en telefoonnr. (hoezo privacy)en een adres van het Groot Salland waterschap in Zwolle, weet hij niet. Maar in de verkiezingstijd/strijd is blijkbaar alles geoorloofd.
De prachtige ballon is gelukkig niet opgegaan in de lucht maar zeefde uren door het luchtruim. Uiteindelijk was de ballon zo moe geworden dus ging hij weer terug naar moeder aarde en kwam bij vriend Heinz op de akker terecht. Die bracht de label naar ons en wij stuurden een leuke kaart naar Julien en de label naar het Waterschap.
En, nu maar hopen dat kleine Julien toch nog een kadootje krijgt dat hij wel mag houden.

* Waarschijnlijk symbolisch bedoeld door het waterschap: zo gaan wij met jullie geld om.