zondag 15 mei 2011

Gemak

Deze week met zwager, die een huis gekocht heeft, een laminaat vloer gelegd. Kamer en keuken ca. 40 M2. in 6 uurtjes.

Wij hebben ook in hetzelfde type woning gewoond en hebben toen een houten vloer gelegd. Daar was je twee dagen mee bezig en vervolgens moest er een kleurbijts op en daarna werd de vloer twee keer gelakt.

Daar was je dus een week mee zoet.

Toen had je de keus uit vloerbedekking, linoleum en parketvloer, maar dat laatste was veel te duur.

Ik kan me herinneren dat het een prachtige en praktische vloer was voor ons en onze drie kinderen.



Posted by Picasa

imagine (stel je voor...dat....)

Toen ik nog erg jong was kocht mijn broer een radio met pick-up plus hoofd/koptelefoon. Dat nieuwste snufje, de hoofd/koptelefoon was een verademing voor onze ouders in het gehorige rijtjeshuis waar we toen woonden. De volumeknop kon weer op 100.
DE plaat van die tijd was Imagine van John Lennon, een prachtige tekst waar we toen de helft niet van begrepen maar met ook een geweldige drummer. Het was voor het eerst dat mijn trommelvliezen dreigden te barsten, zoals dat later bij verschillende luidsprekers echt gebeurde.
Rag Doll oftewel lappenpop van de Four Seasons was ook zo`n nummer met een geweldige drummer. Toen al begreep ik dat zoiets niet goed kon zijn voor je oren, maar dat was een zorg van later.........

Inmiddels is het later, veel later zelfs en regelmatig moet ik horen dat ik doof ben cq doof aan het worden ben. Een gevolg van de koptelefoon en de decibels?
Feit is dat wanneer mijn egaa vanuit de keuken iets tegen mij zegt, ik haar niet altijd versta als ik in mijn computerkamer zit. Geen wonder volgens mij als je weet dat het geluid bij die woorden drie keer de bocht om moet en via een lange gang pas bij mij terecht komt.
Toch is de twijfel toegeslagen want misschien heeft ze - zoals zo vaak - gelijk.

Het toeval wil dat ik 12 mei naar de HNO-artzt (=KNO) moest voor oa een gehoortest. Dit als onderdeel van mijn DMT*-programma waar ik aan meedoe door mijn COPD (chronische longtoestanden).

Al meerdere weken merkte mijn thuiskapster op dat mijn haar nodig geknipt moest worden want het werd asociaal lang. Wat zij niet wist dat ik mijn haar lang wilde laten groeien voor het geval dat....

Imagine.......ik met twee van die grote doppen in de oren!!!
Daarom leek het mij verstandiger mijn haar zolang te laten groeien dat het ruimschoots mijn oren bedekte.


Afgelopen donderdag zat ik in een geluidvrije cabine voor mijn allereerste gehoortest.
Ik kreeg van een mooie jongemeid/stagiaire plus nog een dame een koptelefoon op en een knop in de hand die ik moest indrukken zodra ik het geluid hoorde. Voor alle zekerheid had ik de ogen gesloten om niet afgeleid te worden te wachten op een harde piep.
Het begin van de gehoortest.
Ik hoorde niets, ja zo af en toe wat brommen en wat andere geluidjes.
Opeens viel het kwartje.
De gehoortest was mogelijk al een tijdje aan de gang. Dat wordt dus een kwalificatie: Zo doof als een kwartel.
Het zweet brak mij uit........
In het zelfde gebouw zit ook een winkel met hoorapparaten. Het is dus allemaal doorgestoken kaart..........
Waarom geven ze niet eerst een goede uitleg?
Opeens hoorde ik een stem: Jetzt das rechter Ohr.
Ik ging er helemaal voor zitten....

Later bij Herr Professor kreeg ik de uitslag:

Geen hoorapparaat nodig
Posted by Picasa

donderdag 28 april 2011

"Wat duurt dat lang"

Soms duurt het lang voor ik de motivatie krijg om op mijn blog te schrijven.

Twee dagen na het afscheid van schoonmoeder zat ik alweer bij een afscheidsdienst van neef Paul. Dezelfde week was ik ook nog bij een condoleance-bezoek van de echtgenoot van Janny`s vriendin.

Dat is inmiddels alweer zeven weken geleden en zulke dingen motiveren mij schijnbaar niet tot het schrijven op mijn blog.


Dan was er nog een afscheid, maar dat is er een van een andere categorie.










Hermann, onze Pastoor was 70 jaar geworden, tijd om in de Ruhestand te gaan. Hij krijgt het nu een stuk gemakkelijker want hij is benoemd tot ziekenhuispastor in Harderberg(nee, niet Hardenberg). Zeventig jaar een dan mag je van de bisschop nog eens met een nieuwe job beginnen. Persoonlijk zou ik daar niet vrolijk van worden.







Hermann was Pastoor van zes kleine dorpen met elk hun eigen kerk, elk hun eigen kerkbestuur en nog wat van die zaken. Samen heet het `BOJE-verbund`oftewel Bot-Jesu.






Uit die zes dorpjes is ook een groepje mensen die elke week bij elkaar komt voor Bibelteilen.





Bibelteilen kun je zien als een gespreksgroep die zich verdiept in de bijbel. Elke week wordt het Bijbelgedeelte gelezen waar het komende weekend in de kerk over gesproken wordt. Je leest en hebt voor jezelf een idee over datgene wat je leest. Nu zit je in een groep van ca. 12 mensen die met elkaar daarover praten. Soms heb je dan verrassende gesprekken.










De laatste keer met Hermann hebben we een agape maaltijd gehad met Fladenbrot, druiven, kaas en druivensap/water.

Echter, de motivatie voor dit stukje kwam niet door het bovenstaande maar van kleindochter Isis (2 jr.), die bij ons op bezoek was.



Zoals altijd, bij de warme maaltijd, wordt er een stukje uit de Bijbel gelezen waarbij Isis heel vertrouwelijk tegen oma zegt:




"wat duurt het lang"



zaterdag 19 maart 2011

Stay with me till the morning

Vandaag hebben we afscheid genomen van onze (schoon)moeder en oma die op 86 jarige leeftijd overleden is.

In `het Jannes` stond haar foto met een prachtige begeleidende tekst op een gedenktafel.
Ruim drie jaar heeft ze hier mogen wonen. Een tijd waarin ze opbloeide, veel contacten maakte en actief meedeed aan de diverse activiteiten met als hoogtepunt de sjoel-competie waarin ze altijd als tweede eindigde. De medailles in haar kamer getuigen hiervan.

De dag begon met mist. Terwijl ik met Luna wandelde viel mij deze boom op en ben naar huis gelopen om mijn camera te halen en af te drukken.
Het deed mij denken aan de laatste `boom`van de stamboom-generatie begin vorige eeuw die nu verdwijnt.
Om precies te zijn waren mijn vier (schoon)ouders geboren tussen 1909 en 1926.
Toen ik vanavond thuiskwam en weer mijn wandeling met Luna maakte, heb ik dezelfde boom gefotografeerd. Prachtig afgetekend tegen het avondrood verwoordt dit hoe ik mij en met mij heel veel anderen voelde tijdens de afscheidsplechtigheid.

Een afscheid waarin Rob, Nell en Sylvia vertelden over haar leven met persoonlijke belevenissen met moeder en oma.
Waarna tante Janny spontaan opstond en vertelde hoe haar zus bij elk gesprek benadrukte hoeveel zij genoot van haar kinderen, klein- en achterkleinkinderen.

Afgewisseld met muziek - oa. Stay with me till the morning en Op de die heuvel daarginds -die zij zelf had uitgezocht was het een waardig afscheid.

Op de begraafplaats werd nog gezamelijk het `Onze Vader` gebeden.


De tweede foto geeft dit gehele afscheid goed weer: Het was hartverwarmend.
Posted by Picasa

vrijdag 11 maart 2011

Bagatelle nr.25 in a-mineur

Alweer anderhalf jaar pingel ik wat op mijn keyboard en elke zaterdagmorgen staat David om 07.30 uur op de stoep om mij wegwijs te maken in de wondere wereld van de muziek. Momenteel ben ik bezig met `The Thorn Birds Theme` ofwel de muziek uit de film de doornvogels. Dat gaat dan als volgt. Ik begin om te spelen wat ik die week geleerd heb en vervolgens komt er een nieuw varsie. Zaterdagavond was ik al een uur aan het oefenen en opeens hoor ik: Is dat uit de doornvogels? Mijn vaste publiek (1 persoon) weet dan dat ze de komende week honderdduizend keer de doornvogels hoort vliegen.
Bagatelle nr. 25 in a mineur werd in 1810 gecomponeerd door Ludwig van Beethoven.Dit muziekstuk is beter bekend onder de naam: fur Elise. Ludwig was een echte liefhebber. Niet alleen van muziek maar ook van vrouwen. Achtereenvolgens werd de naam van dit prachtige muziekstuk toegeschreven aan: Therese, een dochter van een arts uit Wenen, Elisabeth de Robiano, Elisabeth Rockel, die een kind had met de prachtige naam Eva Maria maar die altijd Elise werd genoemd. Daarbij komen nog een paar piano-studentes met die naam Elise/Elisabeth die hij piano-les gaf. Kortom een man met een brede belangstelling. Ludwig is maar 57 jaar geworden. Voor Die tijd een respectabele leeftijd. Ik ben inmiddels 61 en sinds kort kan ik dit prachtige muziekstuk spelen. Weliswaar in zijn eenvoudigste vorm en in de wetenschap dat ik nooit zo oud zal worden dat ik de orginele versie spelen kan.
Momenteel heb ik een jaartje pianoles . Heel erg leuk, heel erg moeilijk. De moeilijkheid bestaat hierin dat je een stuk als `fur Elise`best met je rechterhand of met je linkerhand kunt spelen maar met beide tegelijk is weer iets anders.. Met je hoofd weet je wat je spelen moet, waar je de vingers plaatsen moet maar de vingers komen niet altijd mee. Heel apart. Wanneer je dan een week geoefend hebt zit het er een beetje in en na twee weken klinkt het al aardig.
In mijn pianoboek staan 100 prachtige muziekstukken die ik dacht in dit jaar te kunnen spelen. Ik ben benieuwd............

woensdag 9 maart 2011

Groen, GROENER, groenst.

De laatste tijd ben ik mij bewust -een beetje - gaan bezighouden met het millieu.

Bij ons wordt het afval op de volgende manieren verzameld:

Allereerst `der gelbe Sack`, de doorzichtige gele zak. Bestemd voor verpakkingen van blik en plastic maar weer niet voor glas en papier.
Elke 2 weken, volgens schema van de `Abfuhrkalender`, wordt deze zak opgehaald. Twee of tien mag ook daar kijkt geen hond naar. Wel wordt er steekproefs-gewijs gekeken naar de inhoud en wanneer die niet voldoet aan de eisen zoals beschreven, blijft de desbetreffende zak achter met een grote rode sticker. Het is vervolgens nog nooit voorgekomen dat zo`n zak blijft rondslingeren. De desbetreffende persoon waar de zak van is neemt die mee naar huis en onderneemt actie, of laat de zak bij huis staan tot de volgende keer want twee keer achter elkaar wordt er niet gecontroleerd.

Daarnaast is er een grote blauwe ton, bestemd voor papier en karton. De opbrengst van dit papier komt na aftrek van de logistieke kosten ten goede aan de scholen in onze gemeente. De blauwe ton wordt elke maand opgehaald.

De zwarte kliko is bestemd voor al het overige afval, behalve batterijen.
Wordt ook elke 14 dagen geleegd.

Glas leveren we zaterdags in bij de Muehl, een verzamelplaats met containers voor glas, papier (grote verpakkingen die niet in de blauwe ton kunnen), puin/bouwafval, ijzer/metalen en tuinafval .





Klein tuinafval moet in een bruine kliko maar aangezien wij een compostbak hebben is de bruine kliko niet verplicht.

Tenslotte, batterijen kunnen we inleveren bij Aldi/Lidl of Combi in Lathen.

Ik ben niet de persoon ernaar om telkens op de Abfuhr-kalender te kijken wanneer, welke zak of ton aan de beurt is, laat staan dat ik die data uit mijn hoofd weet. Als ik `s-avonds met mijn veestapel - hond Luna en poes Tyger - voor het slapen nog een rondje loop zie ik vanzelf of ik in actie moet komen voor het buiten aan de straat zetten van welke ton/zak dan ook.

Een keer ben ik de mist ingegaan toen het een keer goed vroor. Ik bedacht dat het beter was als ik , in dit geval de zwarte kliko, snachts in de garage zou zetten om te ontdooien. Wekker gezet op halfzes en toen eruit om de kliko aan de straat te zetten. Alles was al geleegd. Ik wist dat ze vroeg beginnen maar nadien hoorde ik dat ze al vanaf 04.00 uur mogen komen om het afval op te halen.

De verbetering voor 2011 bestaat hieruit dat ik:
1) de batterijen nu inlever bij de Lidl, voorheen flikkerde ik die in de zwarte rest-afvalbak.
2) de verpakkingen van blik en plastic eerst omspoel voor ik ze in de gele zak doe. Trouwens, dat staat ook vermeld op de gele zak: schoon en zonder inhoudsresten!!!

Op naar groen, groener, GROENST.
Posted by Picasa

dinsdag 8 maart 2011

Waar woonden wij.

1 maart 2011 woonden wij alweer 6 jaren in Duitsland.
Wij zijn niet van die mensen die hun hele leven op een en dezelfde plaats blijven maar ik schrik er toch een beetje van hoe vaak wij verkast zijn.

Wij woonden 3 weken samen toen we getrouwd zijn, adres

London W1, 24 Lupusstreet ? 12/07-1970 tot 03/08-1970
Hoogeveen, Centrum 04/08-1970 tot 31/08-1970 Bij ouders
Kerkenveld 01/09-1970 tot 15/12-1971
Hoogeveen ,Oost 16/12-1971 tot 05/07-1973
Hollandscheveld 06/07-1973 tot 01 /11-1977
Hoogeveen, De Weide 01/11-1977 tot 06/12-1996
Hoogeveen, Schutlanden 06/12-1996 tot 27/08-2004
Zuidwolde , bungalowpark 28/08 -2004tot 28/02-2005

Nu dus op ons stekkie in Duitsland en dat bevalt tot nu toe uitstekend.
We hopen dat we hier nog lang kunnen/mogen blijven wonen.

Zijn jullie ook zo vaak verhuisd????????????

maandag 7 maart 2011

KFZ-Meister

Onze grasmachine werd na de winter weer uit ons tuinhuisje tevoorschijn gehaald. Niet om nu al gras te maaien maar dit slimme machientje zorgt er ook voor dat ons gazon bladvrij wordt. Daarvoor plaatsen wij de opvangbak erachter en even later zitten alle blaadjes in deze bak. Nu is ons tuinhuisje niet echt droog en dat is niet goed voor onze grasmaaier. Maar om nu een grasmaaier de winter over in de huiskamer te zetten is voor ons ook geen optie. Zoals ik al gedacht had gebeurde het ook want ons grasmaaiertje wilde niet starten. Geen probleem, de bougie eruit gedraaid, schoongemaakt met een ijzeren borsteltje en weer teruggeplaatst. Trekken aan het touwtje om te starten maar er gebeurde niets. Na tien keer trekken, nog niets.
Op dat moment ben ik uitgepraat en moet ik zorgen dat ik weg ben voor ik grof geweld gebruik.

Ooit repareerde ik mijn bromfiets waarbij de cilinder over de zuiger geplaatst moest worden. Het moeilijke daaraan zijn dan twee zuigerveren die zorgen voor de afdichting zodat geen olie bij de brandstof komt en andersom. Het is een beetje prutsen maar iemand met een beetje technisch inzicht heeft het zo voor elkaar. Wanneer je dat probeert zonder technisch inzicht is het een ander verhaal, dan moet je gewoon geluk hebben. Dat geluk had ik op dat moment niet en gelukkig pakte mijn vader mij de hamer uit de handen want hij begreep wel dat je op zo`n manier geen resultaat kunt verwachten.

Inmiddels ben ik iets rustiger geworden en misschien iets verstandiger. Daarom vroeg ik buurman Helmut of hij mijn grasmachine onder handen wilde nemen.
Wat mankeert eraan en wat heb je al gedaan, vroeg hij.
Vervolgens gaf hij mij de volgende tip: draai de bougie eruit, neem wat benzine en doe die in een flesje met een verstuiver en spuit die in de cilinder.
De grasmachine sloeg direct aan maar dat duurde drie seconden. Na nog eens een aantal keren op een knop gedrukt te hebben voor extra benzine, bleef het resultaat uit.
Gelukkig kwam Helmut al aangelopen en drukte ook op de knop voor de extra benzine. Wat hoor je nu? vroeg hij. Jouw gedruk levert alleen lucht op want je hebt te weinig brandstof in de tank, er komt dus geen extra brandstof in de cilinder. Benzine bijgevuld en verdraaid het lukte.
Helmut gaf nog als tip om de grasmachine in de herfst met een volle tank weg te zetten zodat er geen water/condens gevormd kan worden.
Toch altijd weer gemakkelijk met zo`n KFZ-Meister als buurman.
KFZ staat voor Kraft-Fahr-Zeug en omvat alle motoren die door Benzine/diesel, dus niet door elektriek worden aangedreven.
Posted by Picasa

zaterdag 5 maart 2011

Winterwandeling.

De Festausschuss/feestcommissie van het St.Vitus-kirchenchor had voor dit jaar ipv. een Boseltour/klootschieten een winterwandeling georganiseerd.

De wandeling ging langs de Ems. Een rivier iets breder dan `het oude diep`waar ik in mijn jeugd gevist en gezwommen heb.

De weergoden waren ons welgezind. Het was welliswaar koud maar de zon scheen uitbundig.

We hebben twee uren gewandeld en 3 km. afgelegd. Onderweg werd er gezongen, spelletjes gedaan (die op een kleuterschool niet hadden misstaan) en er is veel gelachen.

Elke kilometer werd een pauze ingelast en werd rond de bolderkar plaatsgenomen.
Wij hadden voor drinken gezorgd -thee, Gluhwein, bier, schnapps en water - en er was kaas en worst.


Na deze toch wel vermoeiende tocht werd in het Heimathaus nog wat nagepraat en gedronken en vervolgens kon iedereen zich te goed doen aan de schnitzels/bratkartoffels en salades.

Jammer was wel dat van de 55 koorleden zich maar 26 zich hadden aangemeld.
Posted by Picasa

Het leven begint bij............

Pas wanneer je de bevallige leeftijd van 60 jaren bereikt treedt je toe tot de senioren van ons dorpje. Vorig jaar was ik de gelukkige en mocht gelijk gebruik maken van de voordelen van deze groep.

Dat begint bij 10 keer per jaar naar de Seniorenmittag waarvan 2 keer heel bijzonder zijn, zoals bij kerst en bij carnaval. Op de foto`s zie je de jongens en de meisjes in carnaval outfit. We doen het rustig aan wat dat betreft en dat hoort natuurlijk bij de leeftijd van deze carnavalvierders.Onder het genot van Kaffee mit Kuchen(gebak) en Bier und Schnapps zat de stemming er al snel in. De dames die bedienden hadden zich verkleed als nonnen en een enkeling had nog een versierd hoedje. Er kwamen 2 jonge dames die met sketches de boel met heel veel succes opvrolijkten.
Daarna werd er gezamelijk gegeten. (Bratkartoffels mit Schwiebel, Brechbohnen mit Speck und Schnitzels) Jullie merken dat het duits mij steeds beter afgaat.

Van de hele groep werd ook nog een statie-portret gemaakt waarbij vermeld moet worden dat voor de man links (met krukken) eerst een stoel stond waarop ik gezeten was maar dat kwam de schoonheid van deze foto niet ten goede.
Bij ons in de straat wonen zeker 30 senioren waarvan slechts 3 de Seniorenmittag regelmatig bezoeken. Van deze drie gaan er 2 verhuizen naar de `Kohlenpott`(roergebied) zodat over een tijdje ik als buitenlander de enigste bezoeker ben.

Een keer in het jaar is er dan nog `der Aussflug`/uitstapje.
Dat is altijd verdeeld in drie vaste onderdelen: tw. ergens Kaffee mit Kuchen nuttigen, daarna iets bezichtigen en een afsluitend etentje. Vanaf km 0.5 begint men in de bus met het schenken van Bier en Schnapps en dat eindigt als we de Afslag 18 op de A31 oprijden, zo`n 2 km voor de eindbestemming. Meestal zit er dan de stemming goed in.
Posted by Picasa

donderdag 3 maart 2011

Onder het mes.

Ons Luna is op 1 maart geopereerd. Ze zou `geholpen`worden maar dat stuitte op fikse weerstand mijnerzijds. Het is wel degelijk een operatie wat ze heeft moeten ondergaan om gesteriliseerd te worden. Dat was bijvoorbaat, toen ze bij ons kwam, al geregeld.

Bij de dierenarts aangekomen werd ons verteld wat ons hondje en ons te wachten stond. Later bleek dat wij beiden op dat moment eraan dachten om het toch maar niet door te laten gaan maar geen van beiden heeft dit uitgesproken.

Nu is het dan achter de rug en ons Luna moet verder zonder baarmoeder en eileiders.
Dat zal wel lukken maar het blijft een dubbel gevoel. Omdat wij het minder prettig vinden dat ze `loops` wordt moet zij dit ondergaan.

Wij houden van onze dieren.................
Sterker nog, wij zijn er gek op...........

Ergens klopt er hier iets niet...........
Posted by Picasa

woensdag 2 maart 2011

40 jaar trouwe dienst

Wanneer je in het Bethesda ziekenhuis binnenkomt zie je rechts een balie met daarachter de receptionistes/telefonistes
Een van deze dames vierde 1 maart haar 40 jarig jubileum. Zelf heb ik 29 jaar bij datzelfde ziekenhuis mijn dagelijks werk gedaan en zodoende ken ik Janny, want zo heet ze, al heel erg lang. Ook deze dames hebbben een baan met dag-, avond- en nachtdiensten. In al die jaren hebben we heel veel geprekken gehad. Van melig naar ernstig en alles wat daartussen ligt. Toen wij zes jaar geleden ons `open huis`hadden was Janny ook aanwezig en het was dus niet echt bijzonder dat ik nu bij haar jubileum daarbij was. Het was voor haar wel een verrassing want de uitnodiging kreeg ik via een collega van haar. Het was heel erg gezellig en leuk om al die `collega`s` weer eens te zien en een praatje mee te maken.
Posted by Picasa

dinsdag 1 maart 2011

Dag van het compliment

De eerste maart is de dag van het compliment.

Nu is iedereen er wel van overtuigd dat we te weinig complimentjes geven maar wees voorzichtig want teveel complimentjes schijnen weer averechts te werken.

Een paar wetenswaardigheden over complimentjes:

Een goed compliment is persoonlijk gericht,bijv: Ik vind dat jij goed................

Zeg bij voorkeur niet: wat een mooie ........(bijv. tekening), maar: wat heb jij een mooie tekening gemaakt. Goed voor het zelfvertrouwen van een kind.

Er is zelfs een kinder-complimenten top-tien.

Verdere wetenswaardigheden kun je lezen bij `dagvanhetcompliment`.

Persoonlijk sprak mij deze slogun wel aan:

`Geef eens een compliment op een onverwacht moment`, want een compliment kan je hele dag kleuren.


Posted by Picasa

Jaloers

Maart 2011 zal er veel geschreven worden op dit blog.
Alleen al op de eerste dag van maart zou ik over het volgende kunnen schrijven:


1 maart, dag van het compliment
1 maart, wonen wij precies 6 jaar in Duitsland
1 maart is luna geopereerd
1 maart bezocht ik de receptie van Janny K. die 40 jaar in dienst was van Bethesda Zhs.
1 maart is de site van de vogelbescherming online gegaan tot 1 juli. www.beleefdelente.nl Op die site kun je 8 verschillende vogels 24 uur p/d. bezig zien in het nest. Vorig jaar meer dan 1 miljoen bezoekers in 4 maanden tijd. Daar ben ik eigenlijk best een beetje jaloers op. Mijn blog trekt dat aantal bezoekrs nog niet in een jaar.


Op advies van een mede blogger schrijf ik maximaal 1 blog per dag en niet zoals zo vaak 5 verhalen op een dag en daarna 14 dagen niets.

donderdag 24 februari 2011

en dat is drie.............

Bij een feestelijke gebeurtenis horen volgens mij bloemen en gebak.

Dat hadden ze bij de politie Ijsselland ook goed begrepen, dus toen Janny bij haar aanstelling beedigd moest worden kregen ook man en dochter een uitnodiging om deze feestelijke gebeurtenis bij te wonen onder het genot van een kopje koffie met.....

Daarbij kreeg ze ook een flinke bos bloemen.

Nu is het gebruikelijk dat je eens in de vijf jaar je kennis weer opfrist en vervolgens weer wordt beedigd. Dat kennis opfrissen gebeurt aan de hand van een pittige kursus die je drie maanden van de straat houdt.

De tweede keer geslaagd voor de cursus en vervolgens op een doordeweekse werkdag onder werktijd beedigd. Geen koffie, geen gebak en geen bloemen.

Vandaag wordt Janny voor de derde keer beedigd. Dit keer met bloemen en koffie met gebak, zoals het hoort................
Posted by Picasa

zondag 13 februari 2011

Kettingzaag

De laatste boom, een kleine eik, op mijn grondstuk is om.

De armen en benen zitten er nog aan en zijn zelfs niet beschadigd.
Daar was van tevoren nogal enige ongerustheid over van iemand die slechts op afstand durfde te kijken.

De kettingzaag ligt weer bij de buren in de schuur, waar hij hoort.

De nieuwe vruchtbomen zijn klein van stuk.
Trouwens, ze moeten nog gepland worden dus de eerste 20 jaar ben ik de kettingzaag niet meer nodig.

Daarbij moet nog opgemerkt worden dat dit dus wel een heeeel bijzondere foto is.
Posted by Picasa

Taart

Taart of Kuchen zoals hier zeggen staat bovenaan in mijn persoonlijke `schijf van vijf`. Lecker und gesund. Als je niet te grote stukken eet zijn ook de calorieen verantwoord.

De reden dat deze taart op mijn blog verschijnt is vanwege een kleine bijzonderheid.

Het (bijzondere) meel in plastic verpakt heeft minimaal 3 maar misschien 4 verhuizingen overleefd. Het was tenminste 15 jaar oud. Bij het opruimen van een kast kwam het weer tevoorschijn en vandaag is er dan eindelijk een prachtige taart van gemaakt.

De taart ligt nu in de vriezer en zal waarschijnlijk geserveerd worden aan de eerste bezoekers die minimaal 4 uur van tevoren hun bezoek aankondigen.
De tijd die onze taart nodig heeft om te ontdooien.

De kans dat de taart ook nog ruim 15 jaar bij ons in de vriezer ligt, lijkt mij onwaarschijnlijk
Posted by Picasa

zondag 6 februari 2011

Eerste sla gezaaid


De eerste 10 sla-plantjes mogen tevoorschijn komen. Vandaag betaalden we in de winkel 1.87 euro voor 1 krop sla, zoals afgebeeld op de bovenste foto. Wel moet vermeld worden dat we er twee dagen van kunnen eten. Tegen de tijd dat mijn slaplantjes die omvang hebben zijn we 2 maanden verder en kost een krop sla 49 eurocent of minder. Maar het blijft leuk.
De kas scheen de harde wind van de laatste dagen overleefd te hebben maar gisteren lag het helemaal onderste boven in de tuin. Gelukkig is de kas nog helemaal kompleet en is weer rechtop gezet maar de bevestiging-ringen zijn afgescheurd. Nu is het een stuk moeilijker om de kas met scheerlijnen te vast te zetten. Posted by Picasa

Blasius-segen

Het was een bijzondere dienst, gisteravond in de St. Johanneskirche in Niederlangen-siedlung.
Nabij 3 februari, de gedenkdag van de heilige Blasius is het een gebruik dat ieder die dat wil de Blasiussegen ontvangt.
Tevens was het de sechswochen-messe van onze bijbelkring-lid Marlies die 3 maanden na een ernstig ongeval eind december overleden is.
De heilige Blasius was rond 300 na Chr. Bisschop van Sebaste. Een bijzondere genezing van een kind is oa de reden geweest van zijn heilig-verklaring. Uiteindelijk is de brave man onthoofd. Niet bekend is wat daar de reden van is.
De zegen die wordt uitgespoken - met twee brandende kaarsen als het symbool van de Blasius-segen - luidt aldus:
"Auf Fuersprache des heiligen Blasius schenke der almaechtiger Gott dir gesundheit und heil. In Namen des Vaters, des Sohnes und des Heiligen Geistes".
Daarbij wordt het
kruisteken geslagen.
In de Sechswochen-messe wordt aandacht besteed aan een overledene en dat gebeurt ook nog eenmaal bij de Jahres-messe en aan het eind van het kerkelijk jaar, ik meen eind november. Posted by Picasa

donderdag 3 februari 2011

Groententuin

Geen mooie foto`s vandaag maar het is me wel gelukt om mijn kasje weer in elkaar te prutsen.

Het was even puzzelen (niet mijn sterkste ding) maar het staat weer als een huis.

Het eerste weekend van februari!! al, staan er bakjes met zaai- en stekgrond in de kas.

De eerste slaplantjes beginnen hun best te doen en eind maart eten we sla uit eigen kas.

Tenminste als alles meezit en daar reken ik op.

Ik hou jullie op de hoogte.
Posted by Picasa