01:01:08.

Het is inmiddels ruim twee maanden geleden dat ik hardgelopen heb.
Sindsdien heb ik buiten het fietsen om, weinig beweging gehad.
Elke dag opnieuw wordt ik daar aan herinnert als ik smorgens mijn bed uitklim.
Zo stijf als een oud wijf zal ik maar zeggen.
Natuurlijk ga je dan op zoek naar een alternatief zodat die oude botten en spieren toch nog wat beweging krijgen.
Sinds vandaag wandel ik.
Dat doe ik iets vroeger dan de planning was.
De opzet was om dagelijks tot mijn tachtigste mijn rondje van 5.8 km te hardlopen om vervolgens diezelfde ronde te gaan wandelen.
Voor de aardigheid nam ik toch nog een stopwatch mee om na te gaan hoeveel tijd ik onderweg was.
Die tijd staat hierboven vermeld. Meteen dacht ik: dat kan sneller.....

Sommige mensen hebben wel erg veel tijd nodig om erachter te komen dat tijd en snelheid niet zaligmakend zin.


In het vervolg laat ik mijn stopwatch thuis en neem ik alleen mijn camera en pen+papier mee.
Dit om mijn glorieuze invallen direkt te noteren. Ook dat is tegenwoordig noodzaak.

De glorieuze invallen - die ik vervolgens aan mijn weblog toevertrouw - waren vandaag niet talrijk en eigenlijk ook niet bijzonder.

De eerste kwam toen ik midden op een akker, een ballon zag liggen. Zou er misschien weer een kaartje aan zitten van iemand uit China, Hongarije of een ander bevriend land?
Hopelijk is de ballon morgen naar het eind van de akker gewaaid zodat ik het bekijken kan.
Ze houden er hier niet zo van als je over een pas ingezaaide akker, zoals deze, loopt .

De tweede ingeving kwam toen ik aan Aly mijn buurvrouw dacht.
Ze heeft twee Sint Bernhards, kalven van honden, die veel te weinig beweging krijgen.
Ze worden vaak genoeg uitgelaten maar blijven altijd aan een korte lijn.
Wanneer ik nu eens om de dag zo`n hondje meeneem als ik toch ga wandelen?
Het probleem is dat de honden gewend zijn Aly uit te laten ipv andersom.
Om nu ruim een uur te wandelen met zo`n hond die nog niet de basis regels: zit en volg, kent. Dat is bijna top-sport.
Ik zal er nog eens stevig over nadenken voor ik haar vraag.
Ook al is het een vraag die ze volgens mij negatief zal beantwoorden. Ik ben benieuwd.

Holle boom

Ik heb gisteravond foto`s gekeken en daar zag ik een prachtige foto van een holle boomstam. Waarom heb je die eigenlijk genomen? Zit er nog een vogeltje in of zoiets. Trouwens, het is een prachtige herfst-foto. Uiteindelijk zitten wij ook in de herfst van ons leven sprak Janny filosofisch.

Het is inderdaad een prachtige foto en ik zal er gelijk een verhaaltje bijschrijven, beloofde ik.

Eigenlijk als je een foto neemt met de bedoeling er een verhaaltje over te schrijven moet je dat dezelfde dag doen anders komt er vaak niets van.

Ik heb inmiddels tientallen foto`s die zijn blijven liggen en waarvan je na een poosje geen inspiratie meer voor hebt om over te schrijven.

Deze foto is een uitzondering, het was persoonlijk en niet bedoeld voor publikatie.
Al twee maanden geleden -op weg naar Ter Apel - had ik deze boomstam gezien.
Toen opeens bedacht ik mij dat deze boomstam* en ik overeenkomsten hebben.
Dan is er voor de lezer niet zoveel fantasie nodig om te denken: da`s niet best.

Wat is het geval!
Het was mij opgevallen dat sinds ik in de VUT ben, nog nooit zo vaak ziek/ of niet helemaal gezond, ben. De ene griep na de andere, legio sportblessures en daar baal ik van.
Vooral omdat ik nu tijd te over heb om bijv. dagelijks een rondje te gaan hardlopen.
Maar het gaat gewoon niet.

Dan te realiseren dat ik een zeurpiet wordt.

Je mankeert verder niets, dus kijk eens om je heen daar zie je mensen die echt iets mankeren dus hou maar op met zeuren. (de bekende schop onder je kont, die ik inmiddels al gehad heb; en nog bedankt......)

Ik weet wat erger is: balen of een zeurpiet.

Dus loop ik inmiddels alweer stralend door het (Ems)land. Zeker nu ik zoveel plezier beleef aan mijn nieuwe hobby, de muziek.

(wanneer ik mijn laptop opstart zie ik een prachtige herfstfoto van een ............)


*gaaf van buiten maar binnenin verrot.
noot: deze opmerking is voor die ene lezeres die het verhaaltje niet begrepen had.

Der Herr ist mijn Hirte

Dit was het thema van het concert door 4 gemengde kerkkoren uit Rhede, Wippingen, Sustrum en Lathen in de St-Vituskirche te Lathen.

De kerk was goed gevuld, het was een gevarieerd programma en na een uur stond iedereen weer buiten. Geen toegangsprijs en geen collectes. Zo doet ons Kirchenchor dat al jaren.

November en Dezember zijn bij uitstek de maanden waarin veel koren en ensembles zich presenteren.

Dit eerste concert heb ik zelf gezongen en op Heiligabend nog een keer een optreden.
Vervolgens gaan wij zoveel mogelijk concerten bezoeken.
Een lijstje is al gemaakt:
Staphorster mannenkoor
Tinnen Musikanten (blaaskapel)
Asser mannenkoor
Coevorder mannenkoor met Breiberger muzikanten (ook een blaaskapel)
Mannenkoor stadskanaal.

en wat er verder volgt.

Van Ieneminie naar Houdini

Ieneminie had ik als naam bedacht voor het muisje uit het vorige verhaaltje.
Die naam is eigenlijk niet meer van toepassing.
Op de eerste foto de inrichting van het paleisje van onze muis. Papiersnippers, waterbakje, voerbakje en een fraai speeltje, in elkaar geknutselt door iemand die weet waar hij mee bezig is, dacht hij.
In het deksel zaten 2 gaatjes gemaakt met boortje *no.7*. De oplettende lezer zal opmerken dat het ene gaatje groter is dan het andere. (klik hiervoor op de middelste foto). Doormidel van het speeltje kon ons muisje bij zijn plafond komen en zag daar een wel heel klein gaatje.
Dat kan ook groter moet ons slimme muisje gedacht hebben en inderdaad hij had gelijk.
Misschien zou ik daardoor wel naar buiten kunnen kruipen dacht ons muisje en weer had hij gelijk.
Inmiddels heb ik bedacht dat ons muisje een andere naam verdient.
Wat dacht je van Houdini?


Was het toeval dat wij juist vandaag in een zweeds winkeltje - met vestigingen oa in Duitsland - bij binnenkomst een enorme mand zagen staan met wel 1000 muisje?
Was het een voorgevoel dat ik 3 muisjes meenam naar huis?

Wie het weet mag het zeggen.

Een muisje aangelopen.......

Onze oudste kleinzoon, inmiddels ook al weer 2 jaar, schaterlachte het uit toen mama bij zijn nekje aankwam. Grote nou??????????? zei hij toen hij uitgelachen was. Papa kwam met grote vingers via zijn armpje naar zijn nekje toe getrippeld. Prachtig om daar bij te zitten.

`Daar kwam een muisje aangelopen, zomaar in jou nekje gekropen`, vond ik bij google onder de kinderliedjes.
Meer dan die twee regels is er ook niet. Tot vandaag heb ik altijd gemeend dat wij zoiets zelf bedacht hadden, niet dus.

Google wist mij ook nog iets anders mee te delen over dit kinderversje, nl.: De ontwikkeling van de motoriek is van groot belang voor de taalontwikkeling en de sociaal- en emotionele ontwikkeling. Nu kan ik dat moeilijk rijmen met de toepassing van dit versje. Ik heb nog nooit anders gezien dan dat een oudere, richting kind, de bewegingen deed. Volgende keer ook maar eens andersom proberen.

Tyger, onze jeweetwel kater, zat klagelijk te miauwen bij het raam. Hij wilde naar binnen. Daar had hij groot gelijk in want het regende pijpestelen. Toch heeft hij dan een uitwijk mogelijkheid naar ons tuinhuisje dat een katteluikje en een heerlijk zachte deken heeft om op te liggen. Echter, het geluid was anders dan normaal en het klonk verontrustend. Ik dacht daarbij aan twee mogelijkheden. Het arme dier is aangereden door een een maiskneuzer of een aardappelrooimachine -twee grote landbouwmachines die hier in dit landelijk gebied momenteel af en aan rijden - of hij heeft iets voor mij meegebracht.
Het verbaast mij altijd weer, als huis-tuin en keukenpsycholoog, dat ik altijd eerst aan het ergste denk. Psychologie van de koude grond, zullen we maar zeggen.
Dat meebrengen is dan of een kikker of een vogel of een muis of een konijntje.
Een konijntje heeft hij 1 keer meegenomen, een vogel staat op nummer 3 en met stip op 1 staan de muizen.
Toen ik hem vanuit de garage riep kwam hij niet en toen ik naar de plaats liep waar Tijger stond zag ik een piepklein muisje, helemaal natgeregend en het leefde nog. Meestal zijn ze al dood.
Mijn protocol is dan: 1)oppakken, 2) droogwrijven, 3)voer, water en papiersnippers in een niet luchtdicht afgesloten bak doen. 4) muis erin doen. 5) met rust laten, 6) na 2 uur kijken of het nog leeft.
Nadien was het muisje nog springlevend en dat vind ik dan weer leuk. Even een paar dagen verzorgen om het vervolgens weer los te laten.

Het toeval wilde dat juist deze kleinzoon een dagje bij ons op visite kwam, samen met zijn zusje die ook alweer 6 maanden oud is.
Wat zou er nu mooier zijn dan het joch een levend muisje te laten zien.

Je bent uiteindelijk alweer 2 en je weet natuurlijk best dat een muisje er anders uitziet dan die twee warme vingers van je ouders.
Daar heb je dan een opa voor, die laat je het echte leven zien.
En dat was grappig.......
of euh, eigenlijk toch niet.....
het was eigenlijk best een beetje eng.....zo`n muisje.

Ben nieuwsgierig of hij nog schaterlacht bij: daar komt een muisje.......

Benjamin

`De benjamin zijn`is een uitdrukking die aangeeft dat iemand de jongste is van een gezelschap.

Benjamin, jongste en twaalfde zoon van Jakob en Rachel. Zijn moeder sterft bij zijn geboorte. Zijn broer Jozef wordt als slaaf verkocht naar Egypte.
Later, tijdens een hongersnood gaan de broers naar Egypte om koren te kopen. Daar ontdekken ze dat Jozef inmiddels onderkoning is geworden. Allemaal te lezen in het Grote Boek.

Vroeger leerde ik die twaalf bijbelse namen van de stammen van Israel op school uit mijn hoofd. Nu kwam ik nog niet eens tot de helft.

************************************************************************************
Al sinds jaar en dag ben ik de benjamin in mijn familie
Vanmiddag was ik met mijn zestig jaar de benjamin op de jaarlijks senioren bijeenkomst van de drie dorpen Sustrum, Sustrum Moor en Neusustrum.

Een dubbel gevoel: zestig en de jongste.
Echt vrolijk wordt ik er niet van.

De middag werd geleid door de burgemeester die ook het keyboard bespeelde. Er werden veel liedjes gezongen, o.a. schoen is die Jugend. Alhier een bekend repertoire.

Tussendoor werden foto`s van de drie dorpen getoond. Oude foto`s met daarnaast de aktuele situatie. Wat vooral opviel was dat voor 50 jaar hier nog veel moor (moeras) was terwijl je daar nu echt naar moet zoeken. Best interessant.

De Kaffee mit Kuchen was weer als vanouds. Evenzo de Bier und Schnapps.

Van burgemeester Otto kreeg ik nog een uitnodiging om mee te zingen bij een projektkoor van plm. 80 mannen. De bedoeling is om 4 tot 6 keer bij elkaar te komen om vervolgens op te treden.
Lijkt mij heel leuk om weer eens als bariton te zingen.

New Holland

Vanuit mijn raam kijk ik zo tegen een maisveld aan. Keek moet ik eigenlijk zeggen want gisteren in 1 uur tijd was al het mais verdwenen.
Voor 2 jaar werd ook een stuk landbouwgrond omgevormd tot bouwgrond voor huizen. Totaal 25 grondstukken van 800 tot 1000 m2.

Van dit aantal zijn 11 grondstukken verkocht en er staan inmiddels prachtige huizen.


Van de 11 families die daar wonen is een gemengd duits/nederlands gezin en de overige 10 zijn Nederlanders.
Een beetje verontrustend want we wonen uiteindelijk in Duitsland tussen de duitsers.

Over 10 jaar, zo verwacht men, is dit bouwplan vol gebouwd.

Dan wordt `mijn` maisveld klaargemaakt voor woningbouw.

Ook weer allemaal nederlanders?
De naam van deze maiskneuzer doet het ergste vermoeden: New Holland.

(klik voor vergroting op onderste foto)

Nieuwe hobby

We hadden een jaar geleden een prachtig instrument aangeschaft met de bedoeling daar flink op te spelen.
Tot dusver was daar niets van gekomen. Dit prachtige keyboard was zelfs al van de woonkamer naar de zolder verhuisd.

Niet dat het mij aan tijd ontbrak maar wel aan inspiratie.
Daar is nu verandering in gekomen en sinds afgelopen zaterdag krijg ik les.
Mijn leraar is een vroege vogel want zaterdagmorgen om 07.30 uur staat hij al bij ons op de stoep.
Hij vond mijn achternaam nogal moeilijk en ik de zijne. Het heeft een half uur geduurd voor ik hem zover had om Johan te zeggen en inmiddels weet ik dat hij David heet. Dat praat al een stuk gemakkelijker. Je hebt toch al te maken met veel nieuwe (muziek)woorden in een andere taal.

Ooit heb ik mij eens gewaagd aan de eerste 3 lesboekjes van Folk Dean. Ik herinner mij dat lang geleden mijn vader orgelles kreeg uit diezelfde muziekboekjes. s`Avonds als ik al op bed lag, was het wachten tot de leraar begon te spelen, prachtig. Mijn vader die als handicaps een kromme wijsvinger had plus een pittige vorm van Morbus Parkinson, heeft het gebracht tot het Slavenkoor uit Nabucco van Verdi.
Tot op de dag van vandaag weet ik niet wie het dan moeilijker hadden, die slaven of mijn vader......Uiteindelijk is hij voor dat hij dit stuk echt goed kon spelen gestopt met zijn orgellessen.

Der neue Weg zum KEYBOARDSPIEL. Musik verstehen und sofort spielen. Door Axel Benthien. De Sonja Bakker van het populaire muziekonderwijs hier in Duitsland zullen we maar zeggen.

Al in het eerste boek speel ik een stuk van Ludwig von Beethoven: An die Freude.
Als je de melodie hoort (bijv. op you tube) weet ik zeker dat je het kent.
Welliswaar speel ik maar 4 regels en met 1 vinger, maar toch. Ludwig is natuurlijk niet de eerste de beste.

Hoogstwaarschijnlijk zullen er nu mensen komen die mij vragen wanneer ik mijn eerste concert geef. Dat weet ik eigenlijk nog niet en zal dat eerst met David overleggen.
Als aardigheidje heb ik besloten om de eerste tien personen die op dit berichtje reageren een vrijkaart voor 2 personen te geven.
In afwachting..............ennuh op = op.

Ontroert

Het gebeurt niet dagelijks dat ik ontroerd ben. Dit moet dus wel iets bijzonders zijn.

Zus Dicky had iets in de kast liggen dat wij misschien wel leuk zouden vinden.

Daar had ze groot gelijk in.

Een klein lapje stof met wat borduurwerk.

Gemaakt in 1922 door een 12 jarig meisje.

Daar heeft ze een jaar aan gewerkt zei Janny en die kan het weten want ze borduurt zelf.

Het bijzondere is dat dit stukje huisvlijt gemaakt is door mijn moeder. Zij is in 1985 overleden.

Binnenkort wordt het ingelijst en krijgt het een bijzonder plekje in ons huis

Ruinerwold peregoed

Op weg naar Ballo voor de `vutterdag` luisterde ik naar radio Drenthe. Daar werd verteld dat de opbrengst van de peren verkoop aan de dr. de Larijweg dit jaar heel goed was. Ruim 2000 euro en nog eens 500 euro voor de peren die per 5 kg al verkocht waren aan de oudere bewoners. Dit geld werd zoals alle jaren beschikbaar gesteld aan de Karstenhoeve.

Herinneringen.................. met een big smile zat ik te luisteren.

Dit vraagt om uitleg.

Dr. de Larij, huisarts te Ruinerwold van 1909 tot 1950. Een man die veel voor Ruinerwold betekend heeft.
Toen de gemeenteraad bomen langs een 7 km lange weg wilde plaatsen stelde hij voor om dan perenbomen te planten want die waren nog gezond ook. Deze weg is later omgedoopt tot de dr. de Larijweg, als eerbetoon.

De Karstenhoeve, rijksmonument uit ca 1600 en museumboerderij.

Voor de 70 ste keer werden op de eerste zaterdag in oktober door de paander de perenbomen - althans de vruchten - bij opbod verkocht. Een boom die goed in de peren zit wordt per stuk verkocht, soms gaat het per 3 of zelfs 4 bomen tegelijk. Een aardige traditie die jaarlijks veel volk trekt. Ruinerwold-peregoed luidt dan ook hun slogan.
Het is de bedoeling dat je de peren nog dezelfde zaterdag plukt en de bomen niet beschadigt. Aanvang is smorgens 8 uur en het duurt uren voor de laatste boom - 7 km verder - verkocht is.

Toendertijd woonden wij te Hollandscheveld en werkte ik bij Lucas Aardenburg, conservenfabriek. Dagelijks bracht een bus ons van en naar de werkplek. In die bus zat collega B., een bijzondere man die lang voor het vrekkenboek geschreven werd al dingen in de praktijk bracht die later in dat boek beschreven stonden. Hij meende er goed aan te doen om mij deelgenoot te maken. Er zijn van die dingen die je nooit weer vergeet. Zo raadde hij mij aan om smorgens water te koken, daar een theezakje in te doen en dat te verdelen over 2 thermoflessen een voor hem en een voor zijn vrouw. Ik durfde niet te vragen of hij nadien het theezakje aan de waslijn hing te drogen zoals later in het vrekkenboek beschreven stond.

Waarschijnlijk in het jaar 1977 vroeg hij mij of ik zin had om mee te gaan naar Ruinerwold want daar werden peren verkocht.
Het klonk leuk, leuker dan het uiteindelijk was.
In zijn auto - wij hadden er geen - ging het smorgens vroeg richting Ruinerwold.
Het was herfst en een beetje koud maar gelukkig geen regen.
De eerste boom werd met veel bombarie verkocht en toen ging het verder. Na drie km. was het eerste nieuwtje eraf en ik wilde wel eens een boom kopen. Dat mocht niet want............er volgde een zeer economisch onderbouwd verhaal dat er op neer kwam: veel kopers = hoge prijs, weinig kopers = lage prijs. Het zal jullie dan niet verwonderen dat het eindpunt al in zicht was toen mijn maat 3 bomen kocht voor ik meen 15 gulden.
Als jij nu de boom inklimt, raap ik de peren op......... Het begon een beetje te kriebelen.
Gewapend met een hark klom ik in de bomen en schudde de peren van de takken. Er werd weinig meer gepraat, althans niet door mij.
Toen werkelijk alle peren in 3 zakken zaten haalde hij een personenweegschaal uit de auto!!!!!!!!!! Ging er op staan met de drie zakken peren en vertelde hoeveel kg. peren wij verzameld hadden. Moe en niet voldaan ging het naderhand richting zuideropgaande. Terwijl ik nadacht hoe ik die peren achterop de fiets naar huis kreeg had mijn `vriend de oplossing allang voor handen.
Ik betaalde hem de helft van het bedrag...............`ja, maar ik mut ok nog wat hebben veur de benzine`, zei hij met een zeurderig stemmegie. Een economisch verantwoorde opmerking.
Weet je wat, bij ons zijn ze niet zo gek op peren, doe mij maar 5 kg dan is het mij al goed, zei ik.
Dat vond mijn `vriend` een fijne opmerking.
Het was ruim 3 km fietsen naar ons huis en ik kan mij herinneren dat ik:
-de duurste peren ooit had,
-me vreselijk kl.. voelde
-toen zeker geen big smile had.

Vuttersdag 2009

We ontmoeten elkaar op de parkeerplaats van het Balloerveld, de vutters van UMCG ambulancezorg. De meeste met aanhang. Na de koffie ruim een uur gewandeld over het Balloerveld en dat was zeker de moeite waard. Bovendien was het ideaal herfstweer, een leuk zonnetje en geen regen. We kregen allemaal een plastic puuttie mee en de bedoeling was om daarin iets te veramelen. Nadien stond er een schilder workshop gepland dus na ons bezoek was er geen paddestoel of jeneverbes meer te vinden in dit prachtig stukje natuurschoon.

Vervolgens gingen we naar het CBK (centrum voor beeldende kunst)en hebben daar van direkteur Roelof uitleg gekregen. Voor belangstellenden zie http://www.cbkdrenthe.nl/ . Deze enthousiaste man vertelde honderd uit. Ze doen de kunstuitleen aan particulieren en bedrijven. Adviseren bedrijven en gemeenten en hebben daar meer als 1000 schilderijen die je bezichtigen kunt.

Rond 13.00 uur gingen naar de laatste locatie waar begonnen werd met de broodmaaltijd.
De workshop schilderen werd begeleid door Ronella Enter ( www.ronella.exto.nl )en Frea Stuurwold (www.freastuurwold.com), beiden afgestudeerd aan Minerva in Groningen. Als eerste werd ons gezegd dat we onze verzameling van het Balloerveld mee naar huis konden nemen want daar werd niets mee gedaan.
We gingen stoeien met 3 primaire kleuren, rood, geel en blauw. Door te mengen krijg je weer groen en bruin en aan het eind van de middag was het kunstwerk klaar. Door ze alle dertien bij elkaar te leggen kreeg je toch wel een vrolijk schilderij. Vrolijk was ook de sfeer die hele dag .
Kunstzinnig bezig zijn is inspannend en daarvan krijg je weer trek. Ook daar was aan gedacht. De kippensoep was uitstekend evenals de salades en rollades. Heel bijzonder was de haan die ook even kwam kijken op tafel. Miste hij soms een van zijn hennen? Daarop werd door de uitbater geen uitsluitsel gegeven.
Wij kijken terug op een zeer geslaagde vuttersdag waar ook direkteur Tjerk zich nog even liet zien en ook dat werd op prijs gesteld. We hopen dat de thuisblijvers er volgend jaar bij zijn.

Hondenshow

Dat de finance-crises nog niet overal heeft toegeslagen was duidelijk te zien op de hondenshow 2009 in de Ijsselhallen te Zwolle. Twee flinke hallen waarvan een ruim voor de helft gevuld was met alles, maar dan ook alles wat je voor je hondje kopen kan.

Er waren uiteraard ook hondjes. Het doel was om eens te kijken naar een nieuwe hond die als belangrijkste eigenschap het predicaat `familiehond`moest hebben.
Op internet kun je zelf uitvissen welk hondje bij jou past aan de hand van 10 vragen.
Bij mij was de Golden Retriever eruit gerold, zelfs toen ik mijn antwoorden al een paar keer gewijzigd had. Mijn vermoeden dat de site toe behoorde aan een fokker van dit merk bleek achteraf toch niet te kloppen.

De GR was mij al wel bekend als een vriendelijk hondje, maar die ik kende waren allemaal wat op leeftijd en veel te dik.
De hondjes die ik daar gezien heb waren allemaal prachtig en ik denk dat als we ooit nog eens een hond nemen de GR wel een grote kans maakt.

Het wereldje van de hondenshow zal nooit de mijne worden. Volwassen kerels die hondjes oppoetsen als duitsers hun auto`s zal ik nooit begrijpen. Ik heb een poosje de man geobserveerd die deze airedale-terrier aan het kammen was. Ik bedacht me dat deze man waarschijnlijk niet getrouwd was of een vrouw had die niet jaloers is. (Trouwens, bestaan die?)
Helemaal afgrijselijk vind ik dat gedoe met die kleine hondjes. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik niet gezien heb dat deze hondjes zich mishandeld voelen en dat is een leuke bijkomstigheid.

Van een vriendelijke man kreeg ik een kunststof doosjes met de tekst:

Gluecklich unterwegs/Happy walks.

Waarschijnlijk schatte hij mijn talenkennis niet zo hoog in.

`Voor de hond, meneer`......................riep hij toen ik verder liep

Kip Tandoori

Kip Tandoori is een gerecht dat zijn oorsprong vindt in India. De kippenpoten worden gemarineerd. De saus bestaat uit: yoghurt, gember, knoflook, peper, komijn en Garam Masala, een indiaas kruidenmengsel van gemalen specerijen.
Het woord Tandoori komt van het Hindiwoord Tandoor, wat klei-oven betekent.
Tot zover wat info vooraf.

Onze eerste kennismaking met Kip Tandoori was niet prettig.
Onze tweede kennismaking met Kip Tandoori - 14 jaar later - was ronduit vervelend.

De eerste keer waren we op vakantie in Kreta. We waren 25 jaar getrouwd en deze vakantie werd ons aangeboden door de kinderen. Geweldig. De eerste keer met het vliegtuig is so wie so een ervaring op zich. Prachtig eiland, volop zon, leuke mensen en een heel gezellig restaurant met elke avond live-muziek. Het eten was fantastisch.
Toch besluit je dan om ergens anders te gaan eten en we kozen voor een indiaas restaurant.
Een foute keuze bleek achteraf. Toch waren er een paar duidelijke aanwijzingen die ons een `niet pluisgevoel` hadden moeten geven. Ten eerste waren wij klant 2 en 3. Klant 1 was een bekende van de kelner. Ten tweede - niet geheel onbelangrijk - de kok was dun. We constateerden dat het niet erg druk was en er vloog een duiveltje door mijn hoofd die schreeuwde: never trust a skinny cook. Had ik daar maar beter naar geluisterd.
We bestelden wat te drinken en natuurlijk Tandoori Chicken of in goed nederlands Kip Tandoori. Wij zijn niet van die cultuurbarbaren die pizza eten in een indiaas restaurant.

Ik had de opmerking `ze moeten de kip zeker eerst nog vangen`, al lang gemaakt toen de ober aan kwam zetten met twee borden ter grootte van thee-schoteltjes. Daarop lagen voor elk 2 kleine stukjes donkerbruin vlees en een kommetje met saus.
Het voorgerecht?
Een uit de kluiten gewassen amuse?
Wij begonnen te eten. Het was wat taai maar de smaak niet verkeerd.
Toen wij na 3 minuten ons bordje leeg hadden kwam de ober. Of wij nog een nagerecht wilden.
Het bleek het hoofdgerecht.

Wij hoefden geen nagerecht, wij waren zat!
Restte nog de rekening: wij hadden daarvoor 2 keer bij ons favoriete restaurant een avond-vullend dinner gehad.

De tweede keer was zaterdag jl. Een moderne huisman zoals ik heeft in ruim een jaar allang bekeken dat eten koken - toch een vast ritueel in zijn dagelijks werk - wel heel gemakkellijk is.

Je hebt de maaltijd salade: diverse sla-soorten, vis of vlees en pasta.
Bereidingstijd < 3 minuten.
Dan de wokmaaltijd: vlees 2 min., groente 4 min. en pasta of rijst weer 2 minuten.
Bereidingstijd: 8 minuten.
Tot slot de stoommaaltijd met het slimme ventiel: niks gaatje prikken in folie maar zo de magnetron in. Het bestaat uit 2 gedeeltes voor vlees/saus en groente/pasta.
Bereidingstijd: 5 minuten.

Iedere winkelketen heeft weer zijn eigen assortiment en voor je voor de tweede keer Japanse-wokschotel eet ben je 3 maanden verder.

Daarbij gerekend de tijd voor de afwas die ik nog steeds traditioneel met de hand doe.
Borden: 2, vorken 2, dessertlepes 2.
Geen pannen en geen potten schoon te maken.
Afwastijd: 3 minuten.

Afgelopen zaterdag koos ik voor de stoommaaltijd: Kip Tandoori.
Een heel slechte keus bleek achteraf:

Na 5 minuten was de maaltijd goed heet en smaakte lekker. Niets aan de hand.

Zondagmiddag begon daar als een donderslag bij heldere hemel het gevolg van een stukje niet zo gare kip eten.
Ik zal jullie de details besparen.

Toen Janny uit haar werk kwam en mij op bed zag liggen was haar opmerking: ook niet lekker? Ik ook al niet. Maandagmorgen vroeg kwam voor haar het uur U.

Woensdagmiddag, we hadden besloten dat ik ons wedervaren met de plaatselijke apotheker zou bespreken en die moest ons dan voorzien van de nodige bestrijdingsmiddelen.

Auch Fieber: vroeg hij? nou koorts, in ieder geval wel verhoging.
Ik adviseer je om naar het ziekenhuis in Soegel te gaan want woensdagmiddag is hier geen huisarts en je daar voor onderzoek te melden.
Kort en goed, na ruim een uur wachten begon om 16.00 uur het spreekuur van de notartzt, vandaag was dat de vrouwenarts! van het ziekenhuis.
Allebei zwanger? was dan ook zijn eerste vraag. Op ons ontkennend antwoord mochten wij ons verhaal doen en gingen even later met een recept voor 4 medicijnen - waaronder Norit en een antbioticumkuur - naar de dienstdoende apotheek in Boerger, 9 km verderop.

Ik ben ervan overtuigd dat Kip Tandoori erg lekker en gezond kan zijn maar de kans dat wij het weer eten gering is.

Kermis in Lathen

Vandaag zijn we naar de kermis in Lathen geweest. Ik had daar gisteren al het reuzenrad gezien.
Dat werd hoog tijd om daar weer eens in te gaan.
Najaar 1966 zat ik ook met Janny in het reuzenrad in Hoogeveen dus dat was alweer even geleden. Toen zat/hing je in een bakje waarbij je zo de diepte in keek. Nu zit je in een zeer comfortabele bak waar je ruimte hebt voor 4 personen en waar je relaxt in kunt zitten.
Een heel verschil dus.


Verder was het erg gezellig met 3 viskramen, 3 kramen met bratwurst, 2 met paddestoelen plus de nodige bier en ijsstalletjes.
Het geluk was niet met ons - niet dat we met ons bakje uit het reuzenrad gedonderd zijn - want een kraam met enorme pluchepoppen en beren waar we 25 lootjes kochten hadden we 25 keer noppes.
We zagen trouwens niemand met zo`n grote prijs lopen en dat geeft te denken.

Compleet

Complete Egelvoeder is samengesteld uit: zaden, noten, granen, schaal- en weekdieren, gist en suiker. Toegevoegd zijn: Zink, Mangaan,Vitamine A, C, D3, E, K, B1, B2, B6, B12 en Calcium.

Dat lijkt wel heel compleet, toch...............?

Nee, dus..
Of men zelf nog even gekookt rund dan wel kalfsvlees wilt toevoegen.

Ennuh... een gekookt ei vinden ze ook lekker.

Deze dagelijkse voeding blijkt dus helemaal niet zo compleet te zijn en bovendien heb ik wat moeite met de week dieren uit de ingredientenreeks.

Overwinteren

Elke avond krijgen we bezoek van 2 -soms 3 - egels in onze tuin. Toen wij dat voor eerst zagen was dat heel bijzonder. Zodra het donker wordt komen ze aangetrippeld. Daarna hebben wij een vogelvoederhuisje op de grondgezet en daar kattevoer in gedaan. Dan blijft het tenminste droog. Dat was zeer naar de zin van onze egels. Vervolgens heeft Janny Egelvoer - ik wist niet eens dat het bestond - gekocht.
Deze week hebben we ook nog een winterslaapplaats aangeschaft. We zijn natuurlijk erg benieuwd of de egels er gebruik van gaan maken. Tijger, onze poes, leek het ook wel wat. Helaas was hij te groot om binnen te komen.

Verschil

Er zijn mensen die beweren dat ze liever een ster in de voorruit hebben dan een op de motorkap. Dat moeten ze natuurlijk zelf weten. Daar wilde ik het eigenlijk ook niet over hebben.

Er zijn mensen die beweren dat mannen maar een ding tegelijk kunnen, vrouwen daarentegen kunnen meerdere dingen tegelijk.

Een voorbeeld:
Mannen tanken brandstof voor hun auto en hebben daar alle aandacht bij nodig.
Vrouwen tanken brandstof en bedenken ondertussen wat er vanavond op tafel moet komen, welke boodschappen moet ik daarvoor nog doen.

Bij de meeste tankstations kun je tegenwoordig alleen nog maar benzine en diesel tanken.
Hoe moeilijk kan dat zijn.
De autofabrikant heeft er ( voor de Dames?) ook nog een letter D op de achterklep gemaakt. Dat houdt in D=Diesel


Als je dan toch nog benzine tankt..............

Ik heb nog een tip:
let niet op het gras tussen de stenen bij de buren.
let liever op dat je de goede brandstof tankt.


Wie de schoen past................................

Maria Himmelfahrt

Op 15 augustus gedenken wij Maria`s Hemelvaart en op 16 augustus werd dat gevierd bij Clemenswerth. ( www.clemenswerth.de )
Het begon niet zo goed want toen Heinz en ik nog geen 2 km onderweg waren lag er een dode reebok aan de kant van de weg.
Aangereden door een auto waarvan de bestuurders zijn doorgereden. Heel erg jammer van zo`n prachtig dier.

Ieder jaar vertrekken duizenden pelgrims uit de wijde omgeving - zelfs uit Nederland - naar Clemenswerth. De meesten zoals wij per fiets, sommigen -vooral ouderen - per auto. Er was zelfs een groep van 30 personen om 3 uur snachts lopend vertrokken waren uit Papenburg.
Van ons BOJE verbond - dat zijn 6 dorpen - hadden zich ca. 100 personen verzameld in Lathen en vandaar was het nog 18 km naar Soegel waar Clemenswerth zich bevindt.
Ruim 7000 personen hadden zich om 09.30 uur verzameld voor de Hoogmis onder leiding van Bisschop Frans Joseph uit Osnabrueck.




Een muziekkorps begeleidde de liederen en er was een gemengd zangkoor.
Het was voor mij de eerste keer, voor vriend Heinz de 40 ste keer en er was zelfs een oud baasje van 82 die met ons meefietste. Hij ging voor de 57 ste keer mee.
Die haal ik dus niet meer in. Wel met het fietsen natuurlijk maar niet met het aantal keren.

Het was zeker voor herhaling vatbaar.
Ook bijzonder was de kermis na de Mis. Ik had weinig tijd want ik mocht nog naar een verjaardags feestje van Isis. Het reuzenrad moest nog kunnen, alleen daar was Heinz weer niet voor te porren en om nou alleen in zo`n bakje te gaan zitten.............
Daarvan dus jammer genoeg geen foto.
Na ein Bratwurst und ein Bier moest ik alleen de 28 km weer naar huis fietsen bij prachtig zomerweer en sterke tegenwind. Dat lukte gelukkig in anderhalf uur.