Ruinerwold peregoed

Op weg naar Ballo voor de `vutterdag` luisterde ik naar radio Drenthe. Daar werd verteld dat de opbrengst van de peren verkoop aan de dr. de Larijweg dit jaar heel goed was. Ruim 2000 euro en nog eens 500 euro voor de peren die per 5 kg al verkocht waren aan de oudere bewoners. Dit geld werd zoals alle jaren beschikbaar gesteld aan de Karstenhoeve.

Herinneringen.................. met een big smile zat ik te luisteren.

Dit vraagt om uitleg.

Dr. de Larij, huisarts te Ruinerwold van 1909 tot 1950. Een man die veel voor Ruinerwold betekend heeft.
Toen de gemeenteraad bomen langs een 7 km lange weg wilde plaatsen stelde hij voor om dan perenbomen te planten want die waren nog gezond ook. Deze weg is later omgedoopt tot de dr. de Larijweg, als eerbetoon.

De Karstenhoeve, rijksmonument uit ca 1600 en museumboerderij.

Voor de 70 ste keer werden op de eerste zaterdag in oktober door de paander de perenbomen - althans de vruchten - bij opbod verkocht. Een boom die goed in de peren zit wordt per stuk verkocht, soms gaat het per 3 of zelfs 4 bomen tegelijk. Een aardige traditie die jaarlijks veel volk trekt. Ruinerwold-peregoed luidt dan ook hun slogan.
Het is de bedoeling dat je de peren nog dezelfde zaterdag plukt en de bomen niet beschadigt. Aanvang is smorgens 8 uur en het duurt uren voor de laatste boom - 7 km verder - verkocht is.

Toendertijd woonden wij te Hollandscheveld en werkte ik bij Lucas Aardenburg, conservenfabriek. Dagelijks bracht een bus ons van en naar de werkplek. In die bus zat collega B., een bijzondere man die lang voor het vrekkenboek geschreven werd al dingen in de praktijk bracht die later in dat boek beschreven stonden. Hij meende er goed aan te doen om mij deelgenoot te maken. Er zijn van die dingen die je nooit weer vergeet. Zo raadde hij mij aan om smorgens water te koken, daar een theezakje in te doen en dat te verdelen over 2 thermoflessen een voor hem en een voor zijn vrouw. Ik durfde niet te vragen of hij nadien het theezakje aan de waslijn hing te drogen zoals later in het vrekkenboek beschreven stond.

Waarschijnlijk in het jaar 1977 vroeg hij mij of ik zin had om mee te gaan naar Ruinerwold want daar werden peren verkocht.
Het klonk leuk, leuker dan het uiteindelijk was.
In zijn auto - wij hadden er geen - ging het smorgens vroeg richting Ruinerwold.
Het was herfst en een beetje koud maar gelukkig geen regen.
De eerste boom werd met veel bombarie verkocht en toen ging het verder. Na drie km. was het eerste nieuwtje eraf en ik wilde wel eens een boom kopen. Dat mocht niet want............er volgde een zeer economisch onderbouwd verhaal dat er op neer kwam: veel kopers = hoge prijs, weinig kopers = lage prijs. Het zal jullie dan niet verwonderen dat het eindpunt al in zicht was toen mijn maat 3 bomen kocht voor ik meen 15 gulden.
Als jij nu de boom inklimt, raap ik de peren op......... Het begon een beetje te kriebelen.
Gewapend met een hark klom ik in de bomen en schudde de peren van de takken. Er werd weinig meer gepraat, althans niet door mij.
Toen werkelijk alle peren in 3 zakken zaten haalde hij een personenweegschaal uit de auto!!!!!!!!!! Ging er op staan met de drie zakken peren en vertelde hoeveel kg. peren wij verzameld hadden. Moe en niet voldaan ging het naderhand richting zuideropgaande. Terwijl ik nadacht hoe ik die peren achterop de fiets naar huis kreeg had mijn `vriend de oplossing allang voor handen.
Ik betaalde hem de helft van het bedrag...............`ja, maar ik mut ok nog wat hebben veur de benzine`, zei hij met een zeurderig stemmegie. Een economisch verantwoorde opmerking.
Weet je wat, bij ons zijn ze niet zo gek op peren, doe mij maar 5 kg dan is het mij al goed, zei ik.
Dat vond mijn `vriend` een fijne opmerking.
Het was ruim 3 km fietsen naar ons huis en ik kan mij herinneren dat ik:
-de duurste peren ooit had,
-me vreselijk kl.. voelde
-toen zeker geen big smile had.