31 Juli 2008

Er zijn van die datums die je niet snel vergeet.
Ook deze niet.
Vandaag daarom weer een rondje Baggersee gelopen.
Het is een verschil van dag en nacht, met of zonder Juno.
Het is niet niet anders.

Pulledagen in Hoogeveen

Het is zeker 10 jaar geleden dat ik voor het laatst een pulledag bezocht. Het werd dus tijd en zus Dicky was bereid om mij te vergezellen. Het was erg gezellig zodat ik mij voorgenomen heb dat dit een jaarlijks uitstapje moet worden.
Je spreekt er familie, oude bekenden en er was een optreden van Jannes. Zelfs het leger was vertegenwoordigd: weliswaar een soldaat op leeftijd, maar dat mag de pret niet drukken.

Deze heilsoldaat, die qua leeftijd binnenkort in de vut gaat vermoed ik, hoeft niet bang te zijn voor uitzending naar Afganistan of Irak.
De enigste uitzending in 2009 - zo vertelde hij - is naar de jaarmarkt in Hollandscheveld, toch nog goed voor ca. 5 km.

Zus Dicky was wel bereid een gepaste gave te doen. Trouwens, iedereen in de koffiepot, zoals deze tent heet, gaf geld aan deze vriendelijke oude baas.

Dit beeld past zeker ook in het welbekende lied:

hij sjouwde van kroegie naar kroegie
en al deden z`n voeten ook zeer
aan iedere klant vroeg ie
wilt u nog een strijdkreet, meneer.

Film

Ik ben dan wel geen Jan de Bont maar toen mij gevraagd werd om mee te werken aan een film over Isis eerste levensjaar kon ik natuurlijk niet weigeren.
Om dit te realiseren werd mij een semi-proffessionele camera in de hand gedrukt.

Isis logeert drie keer in de maand bij ons in Duitsland.
`s Maandags wordt ze gebracht en dinsdags brengen wij haar weer terug.
De vierde maandag van de maand past oma uit Puttershoek op Isis.
Tot nu toe heb ik haar gefilmd bij:
-de optocht van de Schutzenverein, die waren op weg om de nieuwe Schutzenkonig van huis te halen
-de boerderij van vriend Heinz die haar elke maandagavond ziet wanneer wij samen naar de koorrepetitie gaan
-Nachbarn Manny und Lizzy, die haar gelijk een blok chocolade toestopten
-onze plaatselijke supermarkt
-diverse opnames bij ons thuis.
- en.............................................daarna was de batterij leeg.



Gelukkig kunnen we volgende week in de herhaling want over drie weken is ze 1 jaar.

Curacao

Gisteren zijn onze (klein)kinderen met zijn vieren vertrokken naar Curacao.
De komende drie jaar gaan ze daar wonen en werken.
Ik hoop dat ze een geweldige tijd tegemoet gaan.


Rest nog een prachtige tekening van Pascalle.
Die hangt boven mijn buro en opa zal er heel zuinig op zijn.

Londen

Ooit leek het beroep van buurman Roel mij geweldig. Touringcar-chauffeur.
Minstens 40 keer per jaar reed hij naar Londen. Een wereldstad die in mijn top-3 van favoriete steden staat.

Als bijbaantje leek het mij het einde. Altijd vrolijke mensen in vakantiestemming. Wat wil je nog meer.

Als gezin zijn we ruim 20 jaar geleden een keer met hem een midweek naar Londen geweest.
Daarbij heb ik goed opgelet en gekeken naar de voor- en nadelen voor de chauffeur.
Het was een eye-opener.
Buurman Roel is een kei in het omgaan met mensen, daar kan ik nog heel veel van leren. Mensen, ook al zijn ze op vakantie, kunnen geweldig zeiken (excusez le mot) ik heb er geen ander woord voor.
Voor iemand die zijn dure camera achter zijn rug op een stoel laat hangen, kwam na de fish and chips tot de ontdekking dat iemand anders ook belangstelling had voor dit type camera. Terwijl Ralf - zo heette hij in Engeland? - toch gezegd had: Pas goed op je spullen want ze jatten hier je kunstgebit nog uit je mond.
Meer als een halve dag moest hij met die man op stap langs twee politieburo`s om aangifte te doen.
De lakens waren er niet, de douches hadden bijna geen druk op het water en ga zo maar door. Nou is Palm-tree hotel ook zeker geen aanrader maar om daar steeds de chauffeur mee lastig te vallen!

Kort en goed, mijn animo om als touringcar-chauffeur naar Londen te rijden had een flinke deuk gehad.

Vandaag is het doek gevallen. Ook al zou ik willen dan nog mag ik niet meer op een touringcar rijden. Bij het overzetten van mijn nederlandse rijbewijs naar een duits heb ik om ondermeer een strenge medische keuring te voorkomen gekozen voor een rijbewijs voor auto, evt. met aanhanger.

Christo

Het gebeurt niet dagelijks dat ik met mijn dochter 30 meter hoog door Hoogeveen zweef. Deze mogelijkheid deed zich voor tijdens een gezamenlijk bezoek bij de naaste buren van de oude bibliotheek. De brandweer had in het tijdelijk leegstaande gebouw een oefening gepland voor die avond en moest dat voorbereiden. Daarvoor was de ladderwagen ingezet. Op de vraag wie ermee ging naar boven twijfelde een van de aanwezige meiden net iets te lang - waar ze zonder mankeren spijt van krijgt - en dus ging ik met Jelena. Die genoot met volle teugen, zeker toen ze ook de besturing mocht overnemen, iets waar pappie nog niet aan toe gekomen was. Bij de brandweer kazerne waar ik gewerkt heb, heb ik diverse keren in dat bakkie gestaan. Daar was dan het leukste als de nieuwe collega`s bij 20 meter al een beetje wit om de neus werden.

Voor degene die denkt dat onze molen door Christo - bekend van pont Neuf in Parijs - ingepakt wordt? Helaas, staan er alleen maar bouwvakkers op de stellage en het blauwe doek is voor de veiligheid van het publiek

Frikandel-speciaal

Ruim een jaar ben ik lid van de Festausschuss/feestcommissie van het St. Vituschor.
Tot dusver had ik daar nog weinig kunnen doen.
Hoogtepunten jaarlijks zijn de Boseltour/klootschieten en de Fahrradtour/fietstocht.
Daar hoort natuurlijk ook eten en drinken bij.
De drank vloeit dan rijkelijk en iedereen is tevreden daarmee.
Het eten was om en om warme worstjes en koude frikadellen(platte gehaktballen).
Men wilde weleens wat anders.
Op mijn voorstel om een keer hollandsche frikandellen te proberen werd eigenlijk niet gereageerd.
Tot vorige maand. De Fahrradtour is op 22 juni en wat doen we met het eten. Uiteindelijk werd dan toch maar besloten om het te proberen.....die hollandsche frikandel-speciaal.

Vanavond kwam de Festausschuss proeven en ze vonden ze heerlijk. Onvoorstelbaar maar geen van deze mensen hadden ooit een frikandel-speciaal geproefd.

Omdat wij geen vetpan/friteuse bezitten en we er 3 nodig hadden moest er wat georganisseerd worden. Vrijwel iedereen heeft een friteuse. Dus even de buurvrouw en de kinderen vragen en het was weer geregeld.

Afgelopen dinsdag - na een dagje op Isis gepast te hebben - reden we richting Hoogeveen. De kleine meid aan moeders gegeven die direkt naar boven ging om haar een schone luier te geven. We wilden eigenlijk snel weer weg dus ik pak de friteuse - die op een plank in de bijkeuken stond - en zet die alvast in de auto. Toen we kort daarop vertrokken werd nog even gezegd dat we de friteuse al in de auto hadden staan.
De friteuse?............... waar hebben jullie het eigenlijk over?
Kort en goed, ik was helemaal vergeten hun te vragen. Ze wisten van niets en hadden de friteuse nog nodig.
s Avonds waren we nog even bij zus Dicky op bezoek. Toen we daar ons verhaal vertelden werd er hartelijk gelachen. Je neemt mijn frieteuse maar mee want die gebruik ik eens per jaar.
Toch in het vervolg beter bij de les blijven heb ik mij voorgenomen.

Henny

Het was al weer even geleden dat er geschreven werd op dit bloc.

Gebrek aan inspiratie?

Nu is er in ieder geval een reden om te schrijven.

Vandaag, maandag 2 juni 2009 was de laatste dag van Henny.

Gisteravond nog met Isis en oma en tijger op de foto.

Ruim 4 jaar geleden kwam Henny bij ons met nog 3 kippen.

De laatste 2 jaar was ze alleen en dat scheen haar goed te bevallen.

Sjefke

De eerste foto zou je als titel mee kunnen geven:

Lachen, gieren, brullen ...........

Groot plezier met elkaar.


Juno is overleden op 31 juli 2008.


Sjefke is vandaag - 7 april - overleden.


Meer valt er even niet zeggen.



Inge en Ronald.................sterkte

De vis wordt duur betaald

Trouwens, de groente ook.
1 Kas, 25 kg. organische mest en diverse pakjes zaden zoals tomaat, plantuien, sla, andijvie, komkommer
Als ik kijk wat het kost voor het eerste sla-plantje boven de grond komt dan wordt ik daar niet vrolijk van.





Maar zie je dan werkelijk dat eerste slapantje voorzichtig met zijn blaadjes boven de grond uitkomen dan is het elke keer weer genieten en is al het andere maar bijzaak.

Uitbreiding wagenpark

Wij hebben ons wagenpark uitgebreid met dit modelletje. Vooral de kleurencombinatie gaf de doorslag.

Het is een zogenaamde "one-seater".

We hopen er veel plezier van te hebben.

1 maart 2005 - 1 maart 2009

Inmiddels wonen we alweer 4 jaar in Duitsland. We hebben er tot nu toe geen dag spijt van gehad. We zijn dan ook van plan om hier te blijven wonen.

Dit even voor alle duidelijkheid voor diegenen die meenden: "Ik geef ze . . (zelf invullen) jaar en dan zijn ze weer terug. Ook voor diegene die nog steeds beweert: Ze wilt wel kroepende terogge. Mooi niet dus.

Maart 2005 begon met heel veel sneeuw en minus 19 graden C. We waanden ons even in Rusland.

In die 4 jaar zijn we al aardig ingeburgerd, het gaat allemaal steeds gemakkelijker.

Kortom: Het bevalt ons hier uitstekend.

Australia 2

Buurvrouw Joke is zeer geinteresseerd in Australie - ze heeft er een dochter wonen - en dus is deze film bijna een must.



Daar alleen heen te gaan is geen optie.




Wij wilden de film graag nog een keer zien.
Een en een is twee
Zo zaten dus weer in Utopolis in Emmen en weer was de film prachtig.
Doctor Zjivago heb ik zeker 10 keer gezien
Titanic minstens 4 keer
Australia is uit die categorie films, dus wie weet.........

Zalm

Dit is berichtje 200 en een feestje waard.
Want de foto kwaliteit zal een stuk verbeteren met dit neusje van de zalm.

Daarvoor is een Panasonic DMC-TZ5 aangeschaft met een Leica lens 28 mm wide.
Een (kleine) groothoeklens dus.

Plus 10 x optical zoom dat houdt in dat ik de neusharen van een ree op 100 mtr. afstand scherp in beeld krijg, als ik dat wil.

Verder 9.1 megapixels, 3.0 inch LCD scherm en gezichtsherkenning.

Alsof dat nog niet genoeg was heeft dit toestel ook nog eens de EISA-award/ best product 2008/2009 compact camera gekregen.
Ik had er eerlijk gezegd nog nooit van gehoord maar de verkoper werd helemaal lyrisch toen ik naar byzonderheden vroeg. (dit op mijn vraag of die award soms van hun eigen winkel -anno bakker- was.)

Als nu de verhaaltjes die bij de foto`s staan ook nog eens de moeite waard worden................. we wachten af.

Operatie gelukt

Wanneer mijn fiets aan een nieuwe achterband toe is, breng ik die naar de fietsenmaker en klaar is kees. Ik zie mij daar alleen geen kans toe.
Maar dan doen we dat toch samen zei vriend Heinz.
Zo gezegd zo gedaan.




De fiets is inmiddels alweer 15 jaar oud en een (1) keer is de achterband vervangen.
Nu heb ik een heel speciale achterband die moet minstens 15 jaar meegaan.
Dan ben ik inmiddels 75 jaar en koop een elektrische fiets.

Expansiedrift

Onze enige overgebleven kip, Henny, heeft het mooiste kippenhok hier in het dorp. Daarbij nog een uitloopren van ruim 100 M2.
Dat is voor onze Henny nog geen reden om daarmee tevreden te zijn.
Kort geleden hadden we ons hekwerk al laten zakken zodat ze er niet onderdoor kon kruipen.
Regelmatig zagen we haar buiten de ren lopen bij de buren maar ook op straat.
Dat is gezien het grote aantal honden, veelal van het type jachthond, niet vetrouwd.

Dat ging een week goed en toen had Henny de oplossing: als ik er dan niet onderdoor kan dan maar eroverheen, moet ze gedacht hebben.

Daar moet ik dan als trotse bezitter weer een antwoord op vinden.

Voorlopig is die als volgt: Als ik buiten ben mag Henny vrij en anders gaat ze in een ren van pakweg 9 M2 waar ze beslist niet uit kan.................hoop ik.

Einen Platten haben

Een gewaarschuwd mens telt voor twee. Al een half jaar geleden werd ik er door mijn zoon op attent gemaakt dat de achterband van mijn fiets aan vervanging toe was. Inmiddels een half jaar en 2 a 3.000 km verder gebeurde dan wat ik gevreesd had. Met nog 10 km voor de boeg en twee fietstassen vol met boeken was ik op terugweg van Ter Apel naar huis.

Einen Platten haben, zeggen ze hier dan. Gewoon een lekke bamd dus.

Dan ben je toch wel blij met je Handy. Even naar huis gebeld en een kwartier later kreeg ik al een lift. Met de gebruiksaanwijzing erbij werd eerst uitgezocht hoe de achterbank neergeklapt moest worden.

Komende week een nieuwe achterband en dan kunnen we weer...........

Spring is in the air

Vrijdag, 6 februari een dag met een gouden randje. Althans wat het weer betreft. We hebben heerlijk een uur lang in de zon gelegen. Weliswaar nog niet in zwembroek of bikini maar toch....

Kikker

s-Morgens zo rond `de koffie` komt de post. Deze keer waarschijnlijk de laatste officiele brief van mijn laatste wergever, umcg-ambulancezorg.
Deze brief zorgvuldig bewaren, omdat ze maar eenmaal verstrekt wordt, las ik.


Denk je na bijna een jaar nog wel eens aan die tijd?

Jazeker, dagelijks drink ik mijn koffie uit deze beker met de kikker.

Ooit zat deze beker in het kerstpakket.

(Voor de niet ingewijden; deze kikker staat op elke drentse ambulance.)
Voor meer bijzonderheden: www.umcgambulancezorg.nl