Vroeger, nu praat ik echt over midden vorige eeuw, bakte mijn moeder elke zaterdagavond een cake in de wonderpan. Het petroleumstel had bij ons een groene kleur maar verder klopt het plaatje.Ik kan me nog herinneren, wanneer mijn moeder in de keuken die cake bakte, dat er altijd een klein jochie in een hoekje op de keukenvloer zat te wachten. Dat jochie dat was ik.
Mijn moeder had geen mixer en het beslag kloppen duurde lang, erg lang naar mijn zin. De beloning voor dat lange wachten was mijn mooiste moment van de week, het schoonlikken van de garde en de bijbehorende kom.
Wanneer ik daarmee klaar was kon alles zo de kast weer, afwassen leek mij overbodig.
Eind 2011 zit ik achter mijn computer. Inmiddels alweer wat ouder maar als ik de mixer hoor blijf ik alert.
Een stem uit de keuken "Kun je even komen?"
De gifgroene pandan-chiffon-cake staat al in de high-tech-oven met tijdklok en regelbare temperatuur.
En alsof er niks veranderd is....................................
5 opmerkingen:
Alleen zit je nu niet meer op de keukenvloer denk ik......
Wij hadden vroeger thuis ook een wonderpan. Ik kan het plaatje niet zien dat bij je verhaaltje hoort, maar neem aan dat het net zoiets zal zijn.
Wij meisjes mochten vroeger thuis altijd een cake bakken en dan de beslagkom uitlikken. Ik heb dat een keer zo fanatiek gedaan dat ik er k.ts-misselijk van werd en 's nachts moest overgeven. Daarna heb ik nooit meer rauw beslag gegeten, want ik had aan de lucht al meer dan genoeg.
ik heb nog steeds problemen met mijn weblog. dan komen alleen de foto^s, Nu is alleen de tekst die uiteindelijk vershijnt. hoop dat er gauw een oplossing komt. de aardigheid gaat er zo een beetje vanaf.
de twee foto^s die bij dit verhaaltje hoorden was een wonderpan op een petroleumstel en een een beslagkom met twee garden.
Ik zie de plaatjes wel en ging door de beslagkom ook even terug in de tijd....
De foto's staan er nu netjes bij hoor zwagertje.Kan me voorstellen dat de lol er zo van af gaat.In gedachten zie ik het kleine jongetje zitten en kan me bij jou heel goed voorstellen, dat volgens jou de kom echt schoon was. Als mijn moeder vroeger cake bakte had ik de opdracht om toch stiekem de buitendeur van het kleine keukentje open te maken. Want dan mislukte de cake. En dat prut je vond ik nu echt zalig. Misselijk worden van het rauwe beslag ken ik ook. Dus ik ging voor de half gare cake. Leuk dat jou verhaaltje zoveel herinneringen bij iedereen op haalt.
Ja dat is echt een minpuntje van zwanger zijn....je mag geen rauwe dingen zoals cakebeslag meer eten...
Erg erg jammer wanneer je bedenkt dat je nu eens ongegeneerd mag snoepen.
Misschien voor de kerst toch maar een kwarktaart ofzo bakken, zit geen rauw ei in maar wel lekker slagroom...hmmmmm kan Isis ook mooi meehelpen, zij heeft er ook echt de tong voor net zoals jij ;-)
Een reactie posten