Jaren geleden maakte ik een top 100 lijst met dingen die ik zeker nog doen wilde.Op die top 100 lijst stond ook: Bekende marathon lopen in het buitenland.
Ik dacht daarbij aan Londen, New York of Berlijn.
Ooit heb ik eens marathons gelopen.
Tien in totaal. Nou ja, die tiende was lang geen 42 km. voor mij.
Ik had niet getraind en dacht zo maar even een marathon te lopen. In Duitsland nog wel. Mijn enigste buitenlandse marathon, die hopeloos mislukte.
De bezemwagen die gewoonlijk ACHTER de laatste loper rijdt, reed naast mij met aan boord al een stelletje stumpers die het opgegeven hadden.
Ze probeerden uit alle macht mij ook de bezemwagen in te praten wat uiteindelijk ook lukte.
De rillingen lopen nog over mijn rug als ik er aan terug denk.
De laatste tijd heb ik wat last van mijn longetjes dus wordt er niet getraind. Maar........zodra ik van mijn arts het advies krijg: `hardlopen en het liefst zover mogelijk`, trek ik mijn oude gympies weer aan.
Ik heb nog meerder komplete hardloop-setjes die helaas allemaal bij de laatste wasbeurt gekrompen zijn.
Als ik een beetje afval dan passen ze beslist weer.
Eigenlijk dacht ik nooit meer aan hardlopen maar dan is een (1)artikel met foto in de krant genoeg.
Ook al zal ik net als deze marathonloper moeten wachten tot ik honderd ben, het gaat beslist gebeuren.
En de tijd: 8.25.55 uur............die gaat beslist geklopt worden.
3 opmerkingen:
In elk geval flink van je dat je het toch geprobeerd hebt. Maar als je in van die gekrompen pakjes loopt valt dat natuurlijk ook niet mee.
Misschien vinden ze nog eens iets uit als een soort electrische fiets, maar dan voor je benen. Dan kun je nog eens een poging wagen.
Anders moet je gewoon de vierdaagse eens proberen, dan hoef je in elk geval niet hard te lopen :-)
Dat jij dit graag zou willen kan ik begrijpen. Positief zijn is geweldig. Maar wat dacht je van realist zijn? Natuurlijk gun ik je het echt weer een marathon te gaan lopen.Maar ben nu eens eerlijk zwagertje, geloof je er echt in?
Toch kan de hoop op iets waar je diep in je hart eigenlijk niet meer in gelooft je wel op de been houden door ernaar toe te blijven leven......
Een reactie posten