Asielzoeker

` PLOK`, hoorde ik. Een plok met hoofdletters. Dat is bepaald geen kolibrie bedacht ik mij. Die zie je hier eigenlijk ook niet zo overdreven vaak.

Zo af en toe vliegt er een vogeltje tegen onze grote ramen van de woonkamer.
Meestal vliegt het gewoon verder, een enkele keer blijft het even versuft liggen om daarna weg te vliegen en soms neemt Tyger, de poes de verzorging over. Dat loopt dan meestal niet goed af. Behalve vorige week toen ik onze poes betrapte met een levend vogeltje in zijn bek. Die vloog de andere dag fluitent zijn tijdelijke onderdak uit.

Toen ik vanmiddag ging kijken - ik zat achter mijn computer in een kamer die het verst verwijderd is van de woonkamer - stond poes al bij het slachtoffer zich af te vragen hoe deze smaken zou.
Zover is het niet gekomen want toen had ik het vogeltje al opgepakt.



Een jonge specht deze keer, vandaar de harde `plok`. Het vogeltje was nogal druk en dat vond ik een goed teken. Opeens zag ik tussen de veertjes een vlieg, en nog een. Ik geloof in totaal wel twintig vliegjes heb ik doodgeknepen. Geen gewone vliegen maar deze waren wat smaller en de vleugels waren mat. Heel irritante vliegjes.

De afgelopen week hadden we 2 spechten in onze tuin, die af en aan vlogen naar de mezenbollen. Ook een nest wisten we bij ons vlak in de buurt. Deze jonge specht was dus al uitgevlogen. Gelukkig weet ik nu dat een mezenbol verantwoorde voeding is voor onze asielzoeker.
We gaan ons best doen om het diertje weer op te kalefateren.