Wat is dat toch dat sommige mensen elke dag een bericht kunnen schrijven en mij dat niet lukt!!
*Nu woon ik in een klein dorp waar zelden iets gebeurt.
*Door het herfstweer, regen maar vooral veel wind, fiets ik ook bijna niet meer en kom dus nergens.
*De herfst niet mijn favoriete seizoen is, het is mij te donker.
Dat alles is niet goed voor de broodnodige inspiratie om een lezenswaardig stukje te schrijven.
Dus schrijf ik nu maar eens hoe zo`n saaie dag verloopt.
Vanmorgen om 08.00 uur opgestaan en mijn `150 gram probiotischer joghurt mit premium musli met 50% Fruchte`gegeten.
Vervolgens een eind met Luna gewandeld waarbij we twee joekels van honden -Rottweiler en een *(zoek ik nog op)- tegenkwamen waar ze even lekker mee gerend heeft.
Samen met vrouwlief koffie en koek genuttigd waarna ik haar uitgezwaaid heb. (Gaat samen met buurvrouw naar `Emsflower` in Emsburen. Een gigantisch overdekt tuincentrum met vestigingen zelfs in Tanzania).
Voor deze week heb ik mij voorgenomen om de volle verhuisdozen die nog op zolder staan uit te pakken en de inhoud te sorteren.
Daarvan gaat heel veel weggedaan worden want wij wonen hier ruim 5 jaar en de inhoud - vooral foto`s, kranteknipsels, tijdschriften, schoolspullen van de kinderen - is dus niet echt nodig voor dagelijks gebruik.
Mijn manier - en ik beweer niet dat die de beste is - is om alle dozen leeg te schudden en bij die enorme berg te gaan zitten om alles te sorteren.
Een (1) week moet toch ruim voldoende zijn, dacht ik.
Vandaag, vrijdag, heb ik nog geen kwart van de berg weggeruimd omdat ik bijv. een oude krant uit de stapel pak en dan wil weten waarom ik die zo nodig bewaren moest. Wanneer ik dan op pagina 13 erachter kom daarom heb ik die krant bewaard is een kwartier verstreken.
Zo gaat het met alles.
Gelukkig gebruiken we de zolder verder niet en heb ik de `deadline`verschoven naar 24 december. Voor alle duidelijkheid: 24-12-2010.
Bijna een uur over dit verhaal gedaan, ik ga weer snel aan de slag op zolder.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
4 opmerkingen:
Op deze manier creëer je gewoon een nieuwe hobby.....Teletijdmachine spelen. Ik vind het zelf ook altijd heerlijk om dingen van vroeger opnieuw te lezen, te sorteren e.d.
Wim ziet er het rendement niet van in, want ik doe er een eeuwigheid over en uiteindelijk besluit ik dat bijna alles te veel emotionele waarde heeft om weg te gooien....maar goed hobby's zijn wel vaker niet echt rendementvol!
Dat de herfst niet jouw seizoen is verbaast mij eigenlijk een beetje. Al die kleuren in de bomen het levert de meest prachtige foto's op. Daarnaast begint het weer tijd te worden voor warme chocolademelk met slagroom en snert en dat soort dingen.
Ik vind alle seizoenen altijd prachtig wanneer ze beginnen, juist de afwisseling van alles maakt het zo mooi. Leven in land als Curacao lijkt me in dat opzicht dan ook verschrikkelijk.....
Maar voorafgaand aan iedere wisseling van het seizoen gaat een tijd vooraf waarin ik het huidige seizoen helemaal zat ben...dus ja op dat soort momenten zou ik graag op Mambo beach vertoeven met een cocktailtje.....
dngen de je al een tijd hebt staan en waaarvan je niet meer weet dat je ze hebt, mis je niet....weggooien dus. (na 5 jaar kan dat wel...toch???)
zo snap ik niet waarom Jeleen de agenda van de basisschool nog moet bewaren!!!!!!! en nu nog kan ze er geen afstand van doen... beetje raar...maar dat is mijn mening.
En inderdaad...de herfst is qua kleur wel leuk en mooi maar dat kan ook bj een graad of 20...
En, ach, je hoeft niet elke dag wat te schrjven hoor...om de dag daarintegen.....
En dan nog beweren dat je dagen saai zijn! Als ik het zo lees heb je afwisseling genoeg en wat is er plezieriger dan al die mooie herinneringen aan je oog voorbij te laten gaan!
In ons gezin komt die bewaartik ook ruimschoots voor.
Mijn jongste zoon had er zijn kamer mee vol liggen, totdat hij een vriendin kreeg die allergisch is voor stof. Dus alles moest opgeruimd worden en diverse vuilniszakken werden gevuld met nostalgisch afval.
's Avonds had hij zoveel spijt dat hij zo rigoureus te werk was gegaan, dat zijn begripvolle moeder de volgende dag al die zakken weer heeft nageplozen en er weer uithaalde wat in haar ogen voor hem onmisbaar (of in elk geval van grote waarde) was. Tot zijn oneindige dankbaarheid.
En tenslotte nog een tip: als je niks te melden hebt maar dat smeuiig doet, heb je toch een leuk verhaaltje.
Wanneer denk je wel wat te melden te hebben. Was jij niet de gene die altijd beweerde: het weer is nooit verkeerd, maar de kleding wel. Ik hoorde uit betrouwbare bron. Dat jou deadline toch verkort is. Dus ik zou maar opschieten meneertje.
Een reactie posten