Nostalgie

Heiligabend is hier in Duitsland een belangrijke dag. Om 13.00 uur sluiten de winkels en dan begint Heiligabend. De laatste voorbereidingen, de meestal overvolle kerkdienst, de kado`s en het Gruenkohl eten, het hoort er allemaal bij.

Wij zijn niet zo dol op Gruenkohl/boerenkool op deze avond en we besloten het ons gezellig te maken met kaasfondue.

Terwijl we zo met onze vorken in de weer waren moest ik denken aan een - waar gebeurd??- verhaal van vroeger.

Dominee kwam op bezoek juist toen de familie aan het eten was. Een grote pan op tafel met aardappelen en vet. Borden waren er niet en iedereen prikte met zijn vork in een aardappel, haalde dat even door het vet en begon te eten. Waarbij de kleine kinderen moesten oppassen dat ze niet te snel aten want vader moest het meest en de kleinsten het minst ook al had je nog zo`n honger. De dominee werd hartelijk uitgenodigd om een vorkje mee te prikken en kon eigenlijk niet weigeren. Op een gegeven moment kreeg vader in de gaten dat dominee toch wel erg lang deed over een bepaald stuk. Doe maar weer terug in de pan zei hij joviaal, dat stuk heb ik ook al twee keer in de mond gehad.

Nostalgie heeft iets te maken met vroeger en wordt graag geromantiseerd, alsof het vroeger beter was. Die goede oude tijd, etc.

Ik weet niet of dat mij gelukt is om dit goed weer te geven,anders heb ik nog een voorbeeld.

Het dorp gezongen door Wim Sonneveld