De afspraak om met Inge en Ronald uit eten te gaan stond er al vanaf begin april. Echter, met een buurman die vaart en een vrouw die ook weekends werkt werd het dus uiteindelijk midden juli. De keuze van het restaurant kwam van Janny die kort daarvoor enorm genoten had van een etentje aldaar.
Het wapen van Oosterhesselen - de naam van dit schotse? resaurant - zag er niet uitnodigend uit. Twee kerels met te kleine broekjes en een enorme knuppel in de hand. Wie verzint zoiets? Maar toch, er liepen twee kerels met een rokje aan en gelukkig hebben we hun knuppels niet gezien.
We werden eerst in de serre geparkeerd waar een drankje werd genuttigd en we werden verrast met een amuse. Je moet wel talent hebben om zoiets te presenteren. Ik zat met de rug naar de dame toe en wilde net wat ruimte maken op tafel om het allemaal neer te zetten, toen ik een schoteltje ontwaarde met daarop 4 theelepeltjes en verdraaid, daar lag ook nog iets op. De amuse.............echt zat wordt je er niet van. Het is dus duidelijk anders dan bij onbeperkt mosselen eten, waarbij ze je het eerste halfuur brood met kruidenboter presenteren. Volgens buurman Ronald was er een leuke ambiance maar ik heb verder niets geroken. Trouwens, het eten was heel smakelijk. Geen gewone rabarber maar met rozijnen en kaneel, leuke wetenswaardigheden voor een full-time huisman. Zo was het met alles. Aan het eind van die avond wist ik zelfs dat het rokje waarin die 2 kerels acteerden een kilt heet en dat zoiets in Schotland wel meer gedragen wordt. Je bent nooit te oud om.................................
De afspraak om met Inge en Ronald uit eten te gaan stond er al vanaf begin april. Echter, met een buurman die vaart en een vrouw die ook weekends werkt werd het dus uiteindelijk midden juli. De keuze van het restaurant kwam van Janny die kort daarvoor enorm genoten had van een etentje aldaar.
Het wapen van Oosterhesselen - de naam van dit schotse? resaurant - zag er niet uitnodigend uit. Twee kerels met te kleine broekjes en een enorme knuppel in de hand. Wie verzint zoiets? Maar toch, er liepen twee kerels met een rokje aan en gelukkig hebben we hun knuppels niet gezien.
We werden eerst in de serre geparkeerd waar een drankje werd genuttigd en we werden verrast met een amuse. Je moet wel talent hebben om zoiets te presenteren. Ik zat met de rug naar de dame toe en wilde net wat ruimte maken op tafel om het allemaal neer te zetten, toen ik een schoteltje ontwaarde met daarop 4 theelepeltjes en verdraaid, daar lag ook nog iets op. De amuse.............echt zat wordt je er niet van. Het is dus duidelijk anders dan bij onbeperkt mosselen eten, waarbij ze je het eerste halfuur brood met kruidenboter presenteren. Volgens buurman Ronald was er een leuke ambiance maar ik heb verder niets geroken. Trouwens, het eten was heel smakelijk. Geen gewone rabarber maar met rozijnen en kaneel, leuke wetenswaardigheden voor een full-time huisman. Zo was het met alles. Aan het eind van die avond wist ik zelfs dat het rokje waarin die 2 kerels acteerden een kilt heet en dat zoiets in Schotland wel meer gedragen wordt. Je bent nooit te oud om.................................
Geen opmerkingen:
Een reactie posten