Vanmorgen gezongen in de St. Vituskirche. De Messe was ter ere van het diamanten bruidspaar, 60 jaar dus. Prachtige liederen, o.a. Herr, deine Gute reicht so weit (so weit der Himmel ist), Liebe ist nicht nur ein Wort (Liebe das das sind Worte und Taten), Wunderschon Prachtige en natuurlijk het Santus en Benedictus. Iedereen die een beetje van koorzingen weet, kent deze liederen. De Messe werd officieel geleidt door een pastoor maar een kleinzoon van het echtpaar die nog in opleiding is, heeft de eigenlijke dienst gedaan. Dan zou bij ons dus Yannick in die dankdienst voorgaan, was de opmerking van Janny. Nou ja, we wachten af.
Het Laatste lied -preiset froh den Konig, lobt den Hern der Welt- zou gezongen worden , toen het voorin de kerk opeens onrustig werd. Geloop van mensen bij een bank waar ik opeens bepaalde bewegingen zag. Ik bedacht me geen moment en ben onder het zingen naar beneden (wij staan op de Orgelboden) gegaan om te kijken of ik helpen kon. Ze waren nl. druk aan het reanimeren. Vrij veel mensen daar omheen en 1 iemand -de schoonzoon - was bezig met reanimeren. Wij zijn toen samen doorgegaan tot de Notartz kwam. Ze is aan het gaspen en heeft geen pols. Gaspen?........ ja kijk, zei ik. Oh, schnapp-atmen is dat. vertelde hij. Hij had geen zuurstof bij zich.(Notartz, geen zuurstof?) en het wachten was op de Rettungsdienst. Toen die gekomen was ben ik weggegaan in de wetenschap dat er een minimale kans was dat de vrouw het overleven zou.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten