Jan en Zwaan

In de nationale nieuwsberichten hoor je af en toe dat er een zanger/es overleden is. Dat kan best een amerikaan of een franse zijn en bij de naam die genoemd wordt denk ik dan:Is dit belangrijk nieuws? Moet ik dit weten? Ik heb nog nooit van haar/hem gehoord.

Zo heb ik een paar dagen gewacht op het trieste bericht dat Zwaan van het duo Jan en Zwaan, op de onbenullige leeftijd van 65 jaar, was overleden.

Inmiddels heb ik begrepen dat ik lang kan wachten maar dit bericht komt niet meer en daar heb ik moeite mee.

Het duo Jan en Zwaan, twee hardwerkende mensen die ruim 45 jaar op de planken hebben gestaan en wereldberoemd waren in Hollandscheveld en wijde omstreken en dat is niet lullig bedoeld.

Twee rouwadvertenties en een klein verhaaltje op de voorpagina van de Hoogeveensche courant. Dat is alles.

Ik heb Zwaan maar een keer mogen ontmoeten, een alleraardigste vrouw die diepe indruk op mij gemaakt heeft.

Daarom: Zwaan bedankt voor alles en Jan sterkte met dit grote verlies.

Hun plaatjes hoop ik nog lang via radio/youtube te mogen horen.

1

Oude bomen moet je niet verplanten, maar........... De kogel is door de kerk.


De oude boom staat voor een tante , een alleraardigst mens van rond de 80 jaar, die veel te lang in haar te grote huis is blijven wonen.

(Voor alle duidelijkheid: de tante staat niet achter die boom.)

Toen we haar maanden geleden bezochten in Gouda voelde ik mij genoodzaakt om te zeggen: wordt het niet eens tijd om uit te kijken naar een huis dat beter bij je past.

Ik was niet in de veronderstelling dat ik de eerste was en dat bleek ook niet zo te zijn.

`Oh, dat zegt iedereen tegenwoordig` vertelde ze.

Gisteren viel een verhuisbericht bij ons op de mat.
Begin november gaat ze verhuizen.

Aan het verhuisbericht viel me iets op, nl twee verschillende postzegels.
De ene met opdruk 44 cent, de andere met 1.

Al tijden hoor je op de radio een reclame voor nieuwe postbezorgers.

`Blijf aan de goede kant van de geraniums` en `iedereen kijkt naar je uit` zijn de sloguns waarbij ze Vutters en Gepensioneerden willen overhalen om postbode te worden.

Leuk, dacht ik want ik had altijd al moeite met de leeftijds-discriminatie. Waarom zou je stoppen met werken als je 65 bent en zelf nog door wilt gaan. Als postbode zou je toch gemakkelijk de 90 kunnen halen.

Totdat een paar weken geleden de aap uit de mouw kwam.
Alle `echte` postbodes vliegen eruit.

In plaats daarvan komen er surrogaat postbodes en om het hun een beetje gemakkelijker te maken komen er nu postzegels met 1, 2 en 3.
Brieven tot 20 gr.
1 = Nederland
2 = Europa
3 = Wereld

Dat moet te doen zijn.

Nu blijf ik alleen nog zitten met een paar vragen:
1) wie verzint zoiets.
2) waarom reageren de bonden zo lauw?

MP

Bij 75% van de (4) lezers van dit blog staat MP bekend als HET familiebedrijf binnen onze familie.
De rest van Nederland associeert MP met Marktplaats.
Marktplaats.nl sinds jaar en dag DE verkoopsite van Nederland.

Wij waren met opruimen inmiddels op zolder aangekomen waar dit prachtige keyboard stond en waarschijnlijk had het er over 5 jaren nog gestaan.

In onze nieuwe visie van consuminderen mocht het daar niet blijven.
Iemand anders zouden we er een plezier mee kunnen doen.

Gisteravond 23.45 uur een advertentie met foto (boven verwachting maar het is gelukt) op MP geplaatst.

Vanmorgen om 11.05 uur mocht een aardige dame uit Groningen zich al de nieuwe eigenares noemen.

Dat zat zo: zij kon eerst volgende week naar ons komen, wij gingen vandaag naar Ikea/groningen.
Een en een is twee. Even na elven troffen wij ons bij de Mac in Groningen en werd de deal gesloten.
Leve MP

Twee reebruine ogen

Het mag duidelijk zijn: De ree van deze foto is NIET de ree uit dit alom bekende lied van - wie kent ze niet - de Selvera`s.
Daar ging het immers...........

`twee reebruine ogen die keken de jager aan, twee reebruine ogen die hij niet vergeten kan.`

en verder.......

`de jager legde aan maar schieten kon hij niet.`

Deze jager kon wel schieten en goed ook.

Al in 1954 zongen de limburgse zusjes Mieke en Zus Jansen dit prachtige lied. Hun volgende lied: de Posthoorn verscheen in 1960 en tussendoor zongen ze ook nog even: Wie schoeen os Limburg is.

Dit ook voor mij niet dagelijkse tafereeltje zag ik vanmorgen toen ik een huis bezichtigde en de kelderdeur geopend werd....oeps.

Persoonlijk zie ik ze liever in het wild lopen.

House for sale

Voor een duitse kennis die een van zijn huizen verkopen wil, wordt onze hulp ingeroepen om te adverteren in Nederland.
Zo staat deze ruime bungalow met 8 kamers en een kavel van 1800 M2 te koop op marktplaats.
Ook komt er deze week 2 keer een advertentie in de `krant van wakker Nederland`.

Prijs: 300.000 mischien 400.000?






Voor 145.000 ben je de nieuwe eigenaar.

Verjaardagscadeau.

Als vader jarig is willen kinderen graag een kadootje kopen.

Wat zou vader dit jaar graag willen?

Bij ons was dat meer als 10 jaar geen probleem, zelfs geen verrassing.

Ik wil graag een zweetband.

Een poosje geleden (voorjaar1979) liep ik mijn laatste marathon en dan waren die dingen verdraaid handig als brildragende hardloper.

Al die tijd heeft het in een kast gelegen en heeft mijn opruimronde door het huis (zie een vorig blog) niet overleefd

Inmiddels ligt het in de kliko.

Waarom?????????

Ja, waarom eigenlijk?
Een jonge hond leer je zitten, naast je lopen, niet op de bank springen, niet tegen mensen opspringen en zo zijn er nog tig dingen die onze Luna - inmiddels - 14 weken leren moet.

WIJ hadden het er maar druk mee en Luna ging regelmatig in de fout.


Een gesprekje met een ex-collega - jager en eigenaar van 4 duitse staanders - deed ons daarover nadenken.
Toen ik hem vertelde dat ik een jonge hond had was zijn reactie: zo en nu lekker laten spelen, op de stoel, op de bank en zorgen dat je maatjes wordt.

Ben je gek was mijn opmerking. Onze hond komt niet op de bank.

Zou ik toch maar doen en als zij een half jaar is begin je rustig met opvoeden, dan is de hond inmiddels je beste kameraad en vandaar uit ga je verder met dingen leren.

Het had wel wat, vond ik.
Nu `thuis`nog overtuigen.
Dat duurde tot mijn verwondering minder dan een minuut.

Diezelfde avond al zat Luna eerst nog wat onwennig bij ons op de bank maar ook dat duurde maar even.

De enige die er moeite mee had was poes Tyger.

Onze kleindochter die wekelijks op bezoek komt werd ook verteld dat Luna nu op de bank mocht.

Waarom??????????

Herfstfeest in Lathen

Herbstfest in Lathen.
De oudjes (wij dus) aan de koffie/thee plus Berliner bollen in het Heimathouse.








De jeugd in de feesttent aan het bier. Ook daar was het gezellig.

Nordland

Nordland Services in Dorpen bestond 10 jaar en dat moest gevierd worden. Uiteraard worden werknemers dan uitgenodigd en mogen dan familie/vrienden meenemen. Zodoende kwam ik daar ook terecht. Het bedrijf biedt werk aan 150 mensen, die in een drie-ploegendienst werken. Het werk bestaat uit het maken van allerlei formaten papier, oa het ons bekende A4-tje. Grote papierrollen hangen in machines die het papier in honderden! afmetingen kunnen snijden. Deze rollen worden geleverd door Nordland Papier, het grote broertje van Nordland Services met 1600 werknemers. Dit bedrijf staat ook in Dorpen. Het verwerkte papier wordt vervolgens over de hele wereld verkocht. We kregen tig speeches te horen (gaaap) en vervolgens een rondleiding, best interessant.

Een nieuwe maand

Vrijdag 1 oktober is een mooie dag om weer eens iets te schrijven op mijn blog.
De afgelopen maand heb ik weer genoeg beleefd maar schijnbaar niet de inspiratie gehad om te schrijven.
September 2010 was de maand van:
* ons nieuwe hondje genaamd Luna.
* het feest ter gelegenheid van onze jubileum trouwdag.

Verder ben ik druk geweest met het lezen van Blogs over:
*Perma-cultuur (andere manier om nog meer plezier te hebben van mijn moestuintje).
*Consuminderen met daarbij vooral aandacht voor:
+ geen fun-aankopen*
+ boodschappen doen n.a.v. het weekmenu **
+ opruimen van dingen die je niet meer gebruikt of te veel hebt ***

*De laatste fun-aankoop was een boekje met alle kentekens in Duitsand (waar wij wonen) met daarin info van het gebied waar de auto vandaan komt. Als voorbeeld:
ons kenteken begint met EL (= Emsland, het ligt in Niedersaksen en heeft als bijzonderheid kasteel Clemenswerth in Sogel.)
Bovendien heeft elk kenteken ook weer een eigen regionale betekenis: EL = Ehrliche Leute, eerlijke mensen.
Dat boekje bij Amazon, de duitse variant van BOL.com, gekocht. Het ligt in het dashboard-kastje en er is zegge en schrijve 0 keer in gekeken

** Wij stellen zondags het weekmenu samen, kijken wat we in huis hebben en zetten wat ontbreekt op het boodschappen-lijstje. Voordien hebben we al de AH-Bonus-acties bekeken zodat we bijvoorbeeld deze week Broccolli en spruiten gegeten hebben. Lecker und gesund. Nu nooit meer halverwege de week de koffie op maar wel 3 potten melkpoeder voor de koffie, genoeg voor de eerste anderhalf jaar. Ook nog goed voor de portemonaie bovendien.

*** Opruimen. We zijn begonnen met mijn kleerkast, waarin broeken, truien en komplete pakken hingen die ik jaren niet niet gedragen heb. Weg ermee. Wat overbleef was een `net pak `, 2 combinaties voor de vrije tijd, 2 broeken/overhemden/truien voor bij huis en een broek/trui voor in de tuin.
De rest ging niet naar het rode kruis maar naar het hoofdbureau van politie waarvan af en toe een zwerver `in het nieuw `gestoken wordt.
De sokkenmand telde 23 paar sokken + 3 sokken die nergens bij pasten. Hiervan zijn 6 paar sokken overgebleven.


Ons enthousiasme hierover deed Luna besluiten ook een bijdrage te leveren door naast het opruimen ook een (1) broek en 2 paar sokken iets luchtiger te maken.
(Zij heeft het nog niet helemaal begrepen.)

Watervoorziening

De meeste boeren hier laten hun vee drinken uit enorme kunstof-bakken met water .

Je ziet ook nog wel de weidepompen, waar de koeien dan met de neus tegenaan moeten drukken voordat er water komt.
Deze koe had de ideale watervoorziening. Een zijtak van de Ems en niet te diep.
Heerlijk fris water en je kunt er zelfs in zwemmen.

Eet smakelijk

Elk jaar poot/plant/zaai ik wel iets wat nieuw is, voor mij althans. Dit jaar was dat bloemkool.
Jaren geleden al had zwager Theo de mooiste bloemkolen in zijn moestuin en dat zou mij ook gaan lukken, dacht ik.
De plantjes groeiden voorspoedig en werden zelfs heel fors. Trouwens, nooit iets gezien wat op een bloemkool leek.
Daarom heb ik op twee na, alle planten verwijderd en die laatste twee laten staan voor de rupsen want zoals bekend loopt het aantal vlinders terug.

Hierbij dan onze bijdrage voor een groter vlinderbestand.

And the winner is............

Wij waren al een poosje op zoek naar een familie-hond.
De keuze moest volgens ons gemaakt worden uit een drietal hondjes, tw: het Kooikerhondje, de drentse Patrijshond of de Friese Stabij.

Uiteindelijk is het de Friese Stabij geworden.

Luna is de naam.

Eekhoorn

Het regent bij ons. Een typische herfstregen en een grijze lucht. De buienradar laat zien dat het de komende 3 uren ook zo blijft.

Mijn fietstochtje naar Ter Apel direct na het middageten is al verplaatst tot na 15.00 uur.

Ik zit te computeren en lees allerlei blogs over tuinieren als plotseling een eekhoorn voor mijn raam langsloopt.

We hebben een groot bos ongeveer 100 meter van ons huis maar het gebeurt niet dagelijks dat er een eekhoorn zo dicht bij komt.
Het loopt naar de bomenrij naast ons huis.
Ik pak mijn fototoestel en maak foto`s. Alleen deze foto is `gelukt`, de andere foto`s zie je meest regendruppels.

Permacultuur

Permacultuur

Permacultuur is een nieuwe/andere kijk op tuinieren. Mijn moestuin van ca. 100 m2 meter gaat deze herfst volledig op de schop.
Door het volgen van de zes(gratis) online lessen van Permacultuur-Nederland heb ik een heel andere kijk op tuinieren gekregen. (http://www.permacultuurnederland.org/)

De indeling is nu strak symetrisch maar volgend jaar zullen het allemaal cirkels zijn en is er een hoogteverschil.

Dit jaar kan ik terugzien op een goede oogst. Tot eind van het jaar hoeven we geen groente te kopen. Kunnen we zeker nog 2 maanden aardappelen eten.
Ook staan er ca. 50 potjes jam in de voorraadkast gemaakt van aardbeien, rabarber, bramen, kruisbessen, frambozen en rode/witte/zwarte bessen.

Natuurlijk weet ik niet of de oogst van het eerste jaar permacultuur gelijk is aan de opbrengst van dit jaar maar uiteindelijk zal het meer groente en fruit gaan opbrengen.

Brita

Sinds een maand zijn wij in het bezit van een echte Brita. De krant van wakker Nederland had de hele zaterdag-bijlage VROUW gewijd aan WATER.

De week daarop las ik in een Hoogeveens reclame-blaadje een aanbieding van een Brita waterfilter en dat was voor mij aanleiding om direct naar de winkel te gaan om het te kopen.

Die mogelijheid heb je hier in Duitsland niet want zondags komt de reclame, dus moet je er een dag over denken als je iets ziet wat je wilt kopen.

Sindsdien filter ik al het kraanwater en daarna wordt het gefilterde water gebruikt voor de koffie, thee, om aardappels en groente te koken en de lege jampotjes uit te koken voor mijn eigen bereide jam (inmiddels zo`n 50 potjes.)

In plaats van mijn dagelijkse flesjes koolzuurhoudend water drink ik nu gefilterd water met een smaakje. ( diksap)

Water is water, denken we maar dit filter vermindert de kalk en chloor en absorbeert ook nog even lood en koper.

Allemaal in het teken van gezondheid en dan denk ik vooral aan de kalk die nogal wat schade aanricht in een mensenlijf.
Ooit heb ik eens gedacht dit op te lossen met een lepeltje calgon maar dat werd mij stevig ontraden.
Dat kon ik beter gebruiken in de wasmachine.

Up-date: Ik had voorzichtig even de prijzen van een kg. lood (4 euro) en koper (8 euro) opgezocht, in de hoop dat ik er wekelijks een paar kg. in mijn filter had en zodoende de kosten van de Brita er binnen de korst mogelijke tijd weer uithad. Dat blijkt een flinke tegenvaller.

Trouwdag

Gisteren was het onze trouwdag - de zoveelste - en dat werd gevierd met een dagje winkelen in Osnabrueck.
Allereerst ging ik smorgens vroeg naar de winkel en met vroeg bedoel ik vroeg.
Iets na zeven uur haalde ik jusdorange, broodjes en Bolanderkaas met de bedoeling een ontbijt op bed te serveren.
Een tip die mijn echtgenote mijzelf had gegeven. (waarvoor dank.)

Toen ik thuiskwam stond ze mij op te wachten want Daisy, onze vakantiehond, was nog thuis en ik was weg. Nooit aan gedacht dat ik werkelijk naar de bakker zou gaan en een ontbijt op bed zou serveren! Terwijl ik dat in een grijs verleden jaaaren gedaan heb.

Ooit hebben wij ons in Osnabrueck verloofd en als bewijs ligt er ergens boven op zolder nog zo`n strip met 4 foto`s uit een automaat. Die foto-automaten stonden veeal op trein-stations met zo`n half gordijntje vanwege de lichtinval en mogelijk de privacy
Met de komst van de digitale camera zijn ze in ras tempo verdwenen. De stad Osnabrueck was prachtig evenals het weer. De zon scheen en dan is het heerlijk op een terras te zitten en naar mensen te kijken terwijl je soep lepelt uit een weckglas, eerlijk waar. Een grandioos idee van die italiaan. Wij hadden dat nog niet eerder gezien maar de soep blijft lang warm en de vliegen eten niet mee want daarvoor doe je het deksel erop.
Daarna gingen we gescheiden inkopen doen, dat lukte bij de een beter dan bij de ander.
Ik heb dit prachtige beeld gefotografeerd om te laten zien dat we er daadwerkelijk geweest zijn.

Onze trouwlocatie was in de City van Westminster een deel van Londen waar ook Charles en Diana jaren later hun ja-woord gaven.

Toen we aan het eind van de middag thuis kwamen was het de bedoeling `s avonds nog naar de film te gaan in Emmen. Dan merk je toch dat een dag winkelen in de Altstadt met zijn basalt-blokken het nodige vergt van je conditie, dus zijn we thuis gebleven.

Gooi geen oude schoenen weg......

` Gooi geen oude schoenen weg voordat je nieuwe hebt`, leerde ik vroeger.

Dat bleek een ruim begrip want voor `schoenen` kon je bijna alles invullen.

Volgens Janny was ik aan een paar nieuwe schoenen toe. Nou ja, schoenen, het zijn eigenlijk pantoffels waar je ook goed buiten mee kan lopen.

Ik heb vaker moeite om oude kleren en schoenen weg te gooien maar dit was wel extreem. Ze zagen er niet uit maar ik was er aan gehecht. Niet iedereen hier in huis deelde die mening.
Dan komen er opmerkingen als: `gooi jij ze weg of moet ik dat doen` en `je moet niet raar opkijken als ze morgen in de kliko liggen`.

Door te beloven dat ik nieuwe schoenen ga kopen, red ik het dan nog een maandje, soms twee.

Uiteindelijk moet ik er dan toch aan geloven.

Een schoenenzaak in onze vorige woonplaats was favoriet wat dit model schoenen betrof en dit was zeker het derde paar dat we daar kochten.
Doordat er nieuwe eigenaars waren gekomen en de schoenen nogal prijzig waren - wat heet prijzig als je er drie jaren op loopt - ging ik eerst eens kijken bij een grote winkelketen.

`Betaal 1 euro voor je tweede paar schoenen` o.i.d. stond bij de ingang.
Zulke kreten maken mij dan weer blij ook al bleek dat het alleen gold voor schoenen met de gele sticker en het de bedoeling was dat je het duurste paar afrekende + 1 euro voor het andere paar.

Ik ben bij mijn weten nog nooit zo lang in een schoenenzaak geweest als toen maar uiteindelijk lukte het dan toch.

De eerste paar dagen liep het voor geen meter maar zo langzaam aan gaat het beter. (dat rijmt).

Inmiddels ben ik wel tot de conclusie gekomen dat ik de volgende keer toch naar mijn favoriete schoenenzaak ga.
Waarvan akte!

Halfjaar cijfers

De halfjaarcijfers van de grote multi-nationals zijn weer bekend. Bedragen van honderden miljoenen en zelfs van een paar miljard - winst of verlies - horen we via het nieuws. Een miljard kan ik mij zelfs niet eens voorstellen hoeveel dat is.
Een miljarden bedrag is deze week van eigenaar verwisseld. Een van de broertjes Albrecht - juist die van ALDI - is vorige week overleden, 88 jaar oud. Zijn vermogen wordt geschat op 16 miljard en zoals het heet: je laatste hemd heeft geen zakken.

Daaraan moest ik denken toen ik mijn eigen halfjaarcijfers bekeek. Ja echt, ik houd dat via een ingenieus computerprogramma allemaal bij. Een keer invoeren en naderhand kun je alles tevoorschijn toveren. Ik kan iedereen gerust stellen, we gaan nog lang niet failliet. Wel moet ik gaan reorganiseren. Gelukkig gaat dat niet ten koste van personeel, want die hebben we niet. De uitgavenpost: huishoudgeld baart mij toch zorgen en om daar verbetering in aan te brengen ben ik weer - voor de zoveelste keer - aan een weeklijst begonnen met het weekmenu.
Het afgelopen halfjaar waren die uitgaven zonder redenen enorm gestegen. Ik zal geen bedrag noemen want dan loopt zelfs Alex kans dat Maxima morgenvroeg om een verhoging van haar huishoudgeld vraagt.

De eerste week van augustus komen we in ieder geval goed uit want toen de vrieskast en vrieskist gereorganiseerd waren -vlees bij vlees en groenten bij groenten - hadden we opeens voor twee weken te eten. Gratis en voor niks. Nou ja, die bedragen zitten in de vorige halfjaarcijfers. Sjoemelen heet dat, maar dat zullen ze bij die multi-nationals misschien ook wel eens doen.

In het weekmenu valt dan op dat we:
veel rundvlees - van Calloway-koeien - eten.
veel aardappels eten. (uit eigen tuin)
geen vis eten ( eerst moet alle voorraad vlees op).

Eind januari hoop ik verslag te doen van de halfjaar- en jaarcijfers 2010. Dan zullen we zien of we misschien toch echt beter kunnen gaan consuminderen.